Profile URL: https://hdl.handle.net/20.500.12514/7350
Job Title:Prof. Dr.
Email Address:yusufdogan@artuklu.edu.tr
Main Affiliation:Department of Plant Protection / Bitki Koruma Bölümü
ORCID:
0000-0002-3557-3840
0000-0002-3557-3840Scopus ID:
24176637000
24176637000YÖK Akademik: B0EFF0E737EB2F1E
Google Scholar:
pEa5-SAAAAAJ
pEa5-SAAAAAJWeb of Science ID:
H-4377-2015
H-4377-2015Name Variants:
Dogan, Y. Dogan, Yusuf
92 results
Scholarly Output Search Results
Now showing 1 - 10 of 92
Article Evaluation of Some Spring Barley (Hordeum Vulgare L.) Genotypes In Terms of Yield and Quality(2017) Oral, Erol; Kendal, Enver; Doğan, YusufÖZET:Article EFFECT OF HUMIC ACID AND PHOSPHORUS APPLICATIONS ON THE YIELD AND YIELD COMPONENTS IN LENTIL (LENS CULINARIS MEDIC.)(Legume Res., 2014) Dogan, Y.; Togay, N.; Togay, Y.Lentil is commonly grown as a rotation crop in east and southeast of Turkey. It is an important crop because of its high protein content of seed and straw for human and animal nutrition. Phosphorus in the soil has developmental activity in the plant’s root growth. The effects of humic substances on plant growth, under conditions of adequate mineral nutrition, consistently show positive effects on plant biomass. An experiment was conducted to study the effect of different levels of humic acid and phosphorous on yield and yield attributes of lentil during 2008-09 and 2009-10 in Agricultural Faculty experiment field of Yuzuncu Yil University. The results of the study indicated that humic acid and phosphorus applications increased significantly the seed yield and yield components. Whereas the highest seed yield were obtained from 80 kg phosphorus ha-1 with 1135 kg ha-1 and 600 kg humic acid ha-1 application with 1097 kg ha-1 in the first year, the values were 80 kg phosphorus ha-1 with 1756 kg ha-1 and 600 kg humic acid ha ha-1 application with 1625 kg ha-1 in the second yearArticle MARDİN KOŞULLARINDA KIRMIZI MERCİMEK (Lens culinaris Medik.) GENOTİPLERİNİN VERİM VE VERİM ÖĞELERİNİN BELİRLENMESİ(Euroasia Journal of Mathematics, Engineering, Natural & Medical Sciences International Indexed & Refereed, 2020)Bu çalışma 2015-2016 yetiştirme dönemlerinde kışlık olarak yürütülmüştür. Bu çalışma ile Mardin koşullarında uygun yüksek verimli kırmızı mercimek genotiplerin belirlenmesi amaçlanmıştır. ICARDA kökenli ve Güneydoğu Anadolu bölgesi kökenli 20 kışlık genotip ve beş kontrol mercimek çeşidi (Altıntoprak, Çağıl, Fırat-87, Seyrani-96 ve Yerli Kırmızı) kullanılmıştır. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırmada incelen tüm özellikler istatiksel olarak önemli çıkmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; çiçeklenme gün sayısı 143.7-158.8 gün, olgunlaşma gün sayısı 187.5-198.9 gün, bitki boyu 26.7-49.6 cm, ilk bakla yüksekliği 13.4-34.1 cm, bitkide dal 1.96-3.33 adet/bitki, bitkide bakla sayısı 14.7-29.0 adat/bakla, bitkide tane sayısı 16.9- 33.5 adet/bitki, bitki tane verimi 0.29-0.75 g, 100 tane ağırlığı 31.8-37.7 g ve tane verimi bakımından ise 144-5-216.4 kg/da arasında değişmiştir. Araştırmada en yüksek tane verimi G2 (211.1 kg/da) ve G5 (207.0 kg/da)’ten elde edilirken, Fırat-89 çeşidinde ise 216.4 kg/da olarak elde edilmiştir. Çalışmada tane verimi yönünden iki genotip (G2 ve G5) bölgemizde bir ileri generasyona aktarılmıştırArticle Citation - WoS: 31SELECTION THE BEST BARLEY GENOTYPES TO MULTI AND SPECIAL ENVIRONMENTS BY AMMI AND GGE BIPLOT MODELS(Fresenius Environmental Bulletin, 2018) Oral, Erol; Kendal, Enver; Doğan, YusufThe stability of genotypes is significant to selection and improves new varieties. The effect of genotype x environment interaction is revealed by different analysis methods. Nowadays, majority of researchers have been used the AMMI (Additive main effects and multiplicative interaction) and GGE biplot analysis in multi-environment trials. Therefore, ten barley advanced line and cultivars were used in the study. The experiments were performed according to a complete randomized block design with four replications at six environments in 2010-2011 seasons. The stability and superiority of genotypes for yield was determined using AMMI and GGE biplot analysis. Factors (G, GE, and GEI) were found to be highly significant (P 0.01) for grain yield. AMMI analysis indicated that the major contributions to treatment sum of squares were environments (89.77), genotypes (7.25) and GE (2.96), respectively, suggesting that grain yield of genotypes were effected environmental conditions. The GGE biplot indicated that PCA 1 axes (Principal component) was significant as P0.01 and sup- plied to 75.33 of complete GxE interaction. The AMMI indicated that G6 was stable, while G10 and G9 were high yielding for grain yield in multienvironment. Moreover, E1 and E4 were high yielding, while E2, E5 and E6 low yielding as forecast. On the other hand, GGE biplot indicated that three group were occurred among environments, first group (E1, E2 and E6), second group (E3, and E4), third group (only E5). Moreover: the study showed that G6 and G9 were the best genotypes for first group, G10 for second and G1 for third of environments, while other genotypes didn’t show any relation with environments. The results of AMMI and GGE biplot models indicated that G6 was stable in all environments. Therefore this genotype can be recommend for release to all environ- ments, while G9 for first group and G10 for second group.Conference Object KURU FASULYE GENOTİPLERİN HİDRATASYON KAPASİTELERİ, HİDRATASYON İNDEKSLERİ VE SERT TOHUM KABUĞU ORANLARININ BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA(ISPEC ULUSLARARASI TARIM ve KIRSAL KALKINMA KONGRESİ, 2019)Deneme, Türkiye’de tescil edilmiŞ fasulye çeşitlerinin Hidratasyon kapasiteleri, hidratasyon indeksleri ve sert tohum kabuğuna sahip tohum oranlarının belirlenmesi amacıyla 2015 Mardin Artuklu Üniversitesi laboratuarlarında Tesadüf Parselleri Deneme Planına göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Denemede Türkiye’de tescil edilmiş 10 çeşitle (Bulduk, Karacaşehir 90, Adabeyazı, Yunus 90, Akman 98, Göynük 98, Önceler 98, Noyanbey 98, Yakutiye 98, , Terzibaba) iki yerli çeşit olmak üzere toplam 12 kuru fasulye çeşidi kullanılmıştır. Deneme sonunda Hidratasyon kapasitesi, Hidratasyon indeksi ve sert tohum yönünden çeşitler arasındaki fark istatistiksel olarak % 5 düzeyinde önemli bulunmuştur. Çeşitlerin Hidratasyon kapasiteleri 0.174-0.669 arasında değişmistirmir. Hidratasyon kapasitesi en yüksek çeşitler Noyanbey-98 ve Bulduk-90 çeşitleri olurken, Yerli fasulye en düşük Hidratasyon kapasitesine sahip çeşit olarak yer almıştır. Hidratasyon indeksi yönünden Yakutiye.98, Önceler.98, Terzibaba ve Yunus.98 çeşitleri ilk sırası paylaşırken Yerli çeşitler son sırada yer almıştır. Sert tohum yönünden yerli çeşit % 9.6 (X1) ile ilk sırayı alıştırmıştır.Article Diyarbakır Koşullarında Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Genotiplerinin Tane Verimi ve Bazı Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi(YYÜ TAR BİL DERG, 2023-09-27) Dogan, Yusuf; Dogan, SerapBu çalışma, 25 farklı ekmeklik buğday hat ve çeşitlerin verim ve kalite yönünden Diyarbakır ekolojik koşullarındaki performansları incelenmek üzere 2004-2005 ve 2005-2006 üretim sezonlarında yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak gerçekleştirilmiştir. Denemede bitki boyu (cm), başaklanma süresi (gün), dekara tane verimi (kg), bin tane ağırlığı (g), hektolitre ağırlığı (kg) ve protein oranı (%) incelenmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgularda dekara tane verimi 514.5-820.9 kg/da-arasında değişmiş olup, en yüksek tane verimi 18 nolu genotipten, en düşük tane verimi ise 3 nolu genotipten (514.5 kg/da) elde edilmiştir. Kalite faktörü olan hektolitre ağırlığı bakımından en yüksek ortalama değer 81.8 kg ile 19 ve 24 nolu genotiplerden, protein oranı ise % 11.9 ile 1 nolu genotipten elde edilmiştir. Bu çalışmanın sonuçlarına göre yurt dışından temin edilen genotiplerin (9, 17, 18, 19 ve 24) parsel tane verimi bakımında ümitvar olduğu görülmüştür.Article Citation - Scopus: 3Determination of suitable nitrogen doses for growing second product maize (Zea mays L.) varieties in chickpea planting fields and its economic analysis(AGRICULTURAL RESEARCH COMMUNICATION CENTRE, 2015) Dogan, Yusuf; Togay, Yesim; Ekinci, Mehmet Behzat; Togay, NecatThe experiment was executed in three repetitions according to “The Split Plots in Randomised Blocks Design” in the 2013- 14 growing seasons. As material; commercial maize varieties Dekalp 5401, Dekalp 5783, Pioneer PR32T83 and Syncero were selected. Three nitrogen doses [0, 150, and 300 kg ha-1 (Ammonium nitrate)] and 80 kg ha-1 phosphorus (P2O5 : TSP: triple super phosphate) were used. According to the two year results, the highest seed yield was obtained with Syncero (9.527 kg ha-1) and Dekalp 5401 (9.491 kg ha-1), the lowest was provided with Dekalp 5783 (823.1 kg ha-1). In terms of the effect of nitrogen doses on seed yield, the highest value was obtained from 300 kg ha-1 application at 10.212 kg ha-1, the lowest value was obtained through the control plot (0 kg ha-1) at 7.844 kg ha-1. The economic analysis, showed that yield level increased as the dose raises. The highest revenue-generating dose was 300 kg ha-1 among the nitrogenous fertilizer applications. In this context, a profit of USD 2.87 was made in return for a cost of USD 1.00. As further doses should be applied for a net determination, it is difficult to estimate if this is the most profitable dose. Under the circumstances, however, it can be stated that the highest profitability is possible through this application (the 3rd).Article Yarı kurak iklim koşullarında bazı nohut (Cicer arietinum L.) hat ve çeşitlerinin verim ve verim unsurlarının belirlenmesi(Harran Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 2023-03-24)Araştırma, Mardin ilinde yarı kurak iklim koşullarında sıcaklık stresine karşı toleranslı yetiştirilen bazı nohut hat ve çeşitlerinin verim ve bazı verim unsurlarının belirlenmesi amacıyla yürütürmüştür. 2017-18 ve 2018-19 yetiştirme sezonunda kurak koşullarda yürütülmüştür. Çalışmada materyal olarak 12 nohut hattı ile 3 standart çeşit (Arda, Azkan ve Diyar-95) kullanılmıştır. Deneme tesadüf blokları deneme deseninde 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Çeşitler ve hatlar arasında çıkış süresi, bitki boyu, ana dal sayısı, ilk bakla yüksekliği, bitkide tane sayısı, yüz tane ağırlığı ve tane verimi bakımından farklılıklar istatiksel olarak önemli bulunmuştur. İki yıllık ortalama sonuçlarına göre; en yüksek tane verimi Arda çeşidinde (226.1 kg da-1) elde edilirken, en düşük verim 4 nolu hattan (118.2 kg da-1) elde edilmiştir. Standart çeşitlerin tane verimleri hatlara göre daha yüksek olmuştur. Sonuç olarak G8, G11 ve G12 nolu hatlar, tane verimi özellikleri bakımında dikkate alınarak ümit var olarak bu çeşitlerin verim denemelerine alınabilir.Conference Object BAZI KIŞLIK NOHUT (CİCER ARİETİNUM L.) ÇEŞİTLERİN MARDİN KOŞULLARINDAKİ VERİM VE ADAPTASYON YETENEKLERİNİN BELİRLENMESİ(ISPEC ULUSLARARASI TARIM ve KIRSAL KALKINMA KONGRESİ, 2019)Mardin ekolojik şartları nohut yetiştiriciliği için son derece önemli bir potansiyele sahiptir. Bu amaçla, araştırma 5 adet nohut (Azkan, İnci, Aksu, Arda ve Diyar-95) çeşidi ile 2015-2016 yetiştirme mevsiminde tesadüf blokları deneme desenine göre, 3 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırmada, bitki boyu (cm), bitkide bakla sayısı (adet), baklada tane sayısı (adet), 100 tane ağırlığı (g) ve tane verimi (kg/da) gibi özellikler incelenmiştir. Çalışmada kullanılan çeşitlere ait bir yıllık sonuçlara göre, bitki boyu 49.7-68.7 cm, bitkide bakla sayısı 54.9-73.3 adet, bitkide tane sayısı 51.1-71.7 adet, 100 tane ağırlığı 35.0- 41.0 g, tane verimi 275.6-336.9 kg/da, olarak bulunmuştur. Çalışmanın sonucunda en yüksek verim Aksu çeşidinde elde edilmiştir.Article Türkiye’de tescil edilmiş bazı ekmeklik buğday (Triticum aestivum L.) çeşitlerinin Mardin - Kızıltepe koşullarında verim ve bazı verim özelliklerinin belirlenmesi(2014) Yusuf Doğan; Yeşim Toğay; Necat Toğay; Doğan, Yusuf; Toğay, Necat; Toğay, YeşimAraştırma, Mardin-Kızıltepe koşullarında kışlık olarak yetiştirilen ekmeklik buğday çeşitleri ile bunların önemli tarımsal ve bitkisel özelliklerini belirlemek amacıyla 2011-12 ve 2012-13 yıllarında yürütülmüştür. Denemede Tosunbey, Bezostaja 1, Ekiz, Pehlivan, Bayraktar 2000, Konya 2002, Doğu 88, Nurkent, Cemre, Karacadağ-98, Adana-99, Ceyhan-99, Karatopak, Basribey-95 ve Gönen-98 olmak üzere 15 tescilli ekmeklik buğday çeşidi materyal olarak kullanılmıştır. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Çalışmada bitki boyu, başak boyu, başakta tane sayısı, tane verimi, hasat indeksi, biyolojik verim ve bin tane ağırlığı özellikleri incelenmiştir. Bölge şartlarında en yüksek tane verimi birinci yıl 430.5 kg/da, ikinci yıl 448.8 kg/da ile Tosunbey çeşidinden elde edilirken, en düşük birim alan tane verimi ise birinci yıl 210.8 kg/da ve ikinci yıl 212.7 kg/da olmak üzere Bayraktar çeşidinden elde edilmiştir.