Elhatib, Huzeyfe

Loading...
Profile Picture
Name Variants
Job Title
Doktor Öğretim Üyesi
Email Address
Main Affiliation
Department of Basic Islamic Sciences / Temel İslam Bilimleri Bölümü
Status
Website
Scopus Author ID
Turkish CoHE Profile ID
Google Scholar ID
WoS Researcher ID

Sustainable Development Goals

SDG data is not available
This researcher does not have a Scopus ID.
This researcher does not have a WoS ID.
Scholarly Output

2

Articles

0

Views / Downloads

0/0

Supervised MSc Theses

2

Supervised PhD Theses

0

WoS Citation Count

0

Scopus Citation Count

0

WoS h-index

0

Scopus h-index

0

Patents

0

Projects

0

WoS Citations per Publication

0.00

Scopus Citations per Publication

0.00

Open Access Source

0

Supervised Theses

2

Journals data is not available

Scopus Quartile Distribution

Quartile distribution chart data is not available

Competency Cloud

GCRIS Competency Cloud

Scholarly Output Search Results

Now showing 1 - 2 of 2
  • Master Thesis
    Hanefî Âlimlerinin Hicrî Sekizinci ve Dokuzuncu Asırlarda Sünnet-i Nebeviyye'ye Hizmetteki İlmî Çabaları
    (2026) Elrahmun, Yusuf; Elhatib, Huzeyfe
    Bu tez, hicrî VIII. ve IX. yüzyıllarda Hanefî âlimlerinin Sünnet-i Nebeviyye'ye hizmet bağlamındaki ilmî gayretlerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Söz konusu dönemler, İslâmî ilimlerin muhtelif alanlarında, başta hadis ilmi olmak üzere ilmî faaliyetlerin belirgin bir şekilde yoğunlaştığı ve kurumsallaştığı safhalar arasında yer almaktadır. Çalışmada, Hanefî âlimlerinin hadis ilmine yönelik katkıları; kaleme aldıkları eserler, benimsedikleri ilmî yöntemler, sergiledikleri eleştirel tutumlar ve uygulamaya dönük ilmî faaliyetler çerçevesinde ele alınarak incelenmiştir. Bu çalışmada, hadis-i şerif ve ulûmü'l-hadîs alanında telif edilmiş başlıca eserler tanıtılmıştır. Bu bağlamda, özellikle tahrîc literatürüne ait çalışmalar ele alınmış olup Zeylaʿî'nin Naṣbü'r-râye adlı eseri, İbn Kutluboğa'nın Taḫrîcü eḥâdîs̱i'l-Pezdevî isimli çalışması ve İbnü't-Türkmânî'nin et-Tenbîh ʿale'l-eḥâdîs̱i'l-Hidâye ve'l-Ḫulâṣa isimli çalışması üzerinde durulmuştur. Bu tezde ayrıca, hadis şerhi literatürüne ait önemli eserler de ele alınmıştır. Bu çerçevede Bedreddin el-Aynî'nin ʿUmdetü'l-ḳārî adlı eseri ile yine kendisine ait olan el-Binâye fî şerḥi'l-Hidâye, Moğultay b. Kılıç'ın et-Telvîḥ fî şerḥi'l-Câmiʿi'ṣ-ṣaḥîḥ li'l-Buḫârî adlı çalışması ve el-Aynî'nin Nuḫabü'l-efkâr fî tenḳīḥi Mebâni'l-aḫbâr adlı eseri incelenmiştir. Bunun yanı sıra çalışmada, söz konusu âlimlerin ilelü'l-hadîs ile cerh ve taʿdîl ilimlerine yaptıkları katkılar da değerlendirilmiştir. Bu bağlamda rivayetlerin isnadları tahlil edilmiş, sahih ile zayıf rivayetler birbirinden ayırt edilmiş ve mezhebin usul kaideleri ile hadis ilminin esaslarıyla uyumlu biçimde rivayetler arasında tercihte bulunulmasına gösterilen titiz ilgi ortaya konulmuştur. Tezin ulaştığı temel sonuçlardan biri, Hanefî âlimlerinin hadis rivayetlerini yalnızca nakleden kimseler olmadığı; bilakis bu rivayetleri tenkit ve temyiz sürecine tâbi tuttukları, pek çok fıkhî içtihatlarını ise sağlam hadis usullerine dayandırdıklarıdır. Bu yaklaşım, onları Sünnet'ten uzak durmakla niteleyen yerleşik ve indirgemeci tasavvurun isabetli olmadığını ortaya koymaktadır. Nitekim Hanefî âlimlerin fıkıh ile hadis ilmini mezceden metodolojileri, nebevî nasların hüküm inşasında etkin bir biçimde kullanılmasına imkân sağlamış; bununla birlikte makâsıdü'ş-şerîa, uygulama alanları ve nasların muhtemel sonuçları dikkate alınarak yapılan bu değerlendirmeler, söz konusu âlimlerin hem metne hem de vakıaya yönelik derin bir ilmî idrak ve basiret sahibi olduklarını göstermiştir. Bu itibarla çalışma, hicrî VIII. ve IX. yüzyıllarda Hanefî âlimlerinin Sünnet-i Nebeviyye'ye hizmet sahasında ortaya koydukları ilmî gayretlerin, diğer mezheplere mensup âlimlerin çabalarından geri kalmadığını açık biçimde ortaya koymaktadır. Aksine bu gayretler; dirâyet ile rivâyeti, fıkıh ile hadis ilmini telif eden dengeli ve bütüncül bir metodolojiye dayanması bakımından temayüz etmektedir. Bu yönüyle söz konusu katkılar, İslâmî ilimlerin gelişim sürecinde mühim bir merhaleyi temsil etmektedir. Hanefî âlimlerinin bu ilimlerin ihyası, temellendirilmesi ve sistematik biçimde inşasındaki merkezî rollerini teyit etmektedir.
  • Master Thesis
    تاريخ مدينة القدس في عهد السلطان عبد الحميد الثاني
    (2024) Yusuf, Umran; Elhatib, Huzeyfe
    Bu çalışmada, Kudüs şehrini sosyal, siyasi ve ekonomik açılardan tanıtmayı ve dini önemini vurgulamayı amaçlamaktadır. Ayrıca, Sultan Abdülhamid'in Kudüs ile olan ilişkisini ve kendisini Filistin ve Kudüs'ü Yahudilere ve Siyonistlere teslim etmekle suçlayan iddiaları çürütmeyi hedeflemektedir. Osmanlı Devleti'nin genel olarak Kudüs ile olan ilişkisi ve Osmanlı sultanlarının şehirde yaptığı reformlar incelenmiştir. Ayrıca, Kudüs'ün düşüşünden önce yabancı etkisinin artışına ve Sultan Abdülhamid'in bu etkilenmeyi önlemek için aldığı tedbirlere de değinmektedir. Bu çalışmanın en önemli sonuçlarından öne çıkan şunlardır: Osmanlı Devleti, Kudüs şehrinde medeni ve mimari anlamda önemli başarılar elde etmiştir; Kudüs şehri, Sultan Abdülhamid döneminde siyasi, ekonomik ve sosyal açılardan gelişmiştir ve Sultan, şehre özel bir önem vermiştir. Sultan Abdülhamid, Filistin genelinde ve özellikle Kudüs'te yabancı etkisini azaltmada önemli katkılarda bulunmuştur. Ayrıca, Sultan, İslam dünyasını Siyonizm tehlikesine karşı uyandırmak için İslam Üniversitesi'ni kurarak ve Batı ülkeleri ile Siyonistlerin Kudüs'ü işgal etme arzularına karşı cihadî bir rol üstlenmiştir. Yahudi Siyonistler, Osmanlı Devleti'ni zayıflatmak ve Sultan Abdülhamid'i devirmek için büyük çaba sarf etmişler. Özellikle Kudüs'ü ve Filistin'i genel olarak işgal etmeyi amaçlamışlardır. Anahtar Kelimeler: Kudüs Şehri, Osmanlı Devleti, Sultan II. Abdülhamid, Yabancı Etkisi.