Aktürk, Eyüp

Profile Picture
Profile URL
https://hdl.handle.net/20.500.12514/8167
Name Variants
Eyüp Aktürk
Job Title
Yardımcı Doç. Dr.
Email Address
Main Affiliation
Department of Philosophy and Religious Sciences / Felsefe ve Din Bilimleri Bölümü
Status
Former Staff
Website
ORCID ID
Scopus Author ID
Turkish CoHE Profile ID
Google Scholar ID
WoS Researcher ID

Sustainable Development Goals

SDG data is not available
This researcher does not have a Scopus ID.
This researcher does not have a WoS ID.
Scholarly Output

5

Articles

3

Views / Downloads

44/120

Supervised MSc Theses

0

Supervised PhD Theses

0

WoS Citation Count

0

Scopus Citation Count

0

WoS h-index

0

Scopus h-index

0

Patents

0

Projects

0

WoS Citations per Publication

0.00

Scopus Citations per Publication

0.00

Open Access Source

0

Supervised Theses

0

Google Analytics Visitor Traffic

JournalCount
Felsefe Dünyası2
EKEV AKADEMİ DERGİSİ1
e-Şarkıyat İlmi Araştırmalar Dergisi1
Kutadgubilig: Felsefe Bilim Araştırmaları1
Current Page: 1 / 1

Scopus Quartile Distribution

Quartile distribution chart data is not available

Competency Cloud

GCRIS Competency Cloud

Filters

2014 - 20165
Reset filters

Settings

Scholarly Output Search Results

Now showing 1 - 5 of 5
  • Thumbnail Image
    Other
    Metafiziksel bir sorun olarak kötülük
    (2014) Eyüp Aktürk
    Tanrı teistik dinlerde her şeyi bilen, her şeye gücü yeten ve mutlak iyi olan bir varlıktır. Yani, Tanrı mutlak ve aşkın bir zattır. Fakat ateistik yakla- şımlara göre mutlak bilgi, güç ve iyilik gibi mükemmel niteliklerle/sıfatlarla tanımlanan bir Tanrı’nın varlığı ile kötülüğün varlığının birlikteliği düşünce açısından açık bir çelişkidir. Nitekim söz konusu niteliklere sahip bir Tanrı’nın evrendeki kötülüklere izin vermesi düşünülemez. Bu anlamda ateistik düşünceye göre kötülüğün ontolojik gerçekliği Tanrı’nın var olmadığına ilişkin iyi bir kanıt sayılmaktadır. Ancak teistik çerçeveden bakıldığında, kötülüğün kaynağına iliş kin bir takım çözüm arayışlarından bahsedilebilir. Buna rağmen burada bir görüş birliğinden bahsetmek pek olanaklı görünmemektedir. Sözgelimi, bu çözüm biçimlerinden bir kısmı ya kötülüğün temel referansı olarak fiziksel bileşenlere işaret etmekte ya da kötülüğü bir hiçlik, iyinin yokluğu olarak görmektedir. Fakat gerek maddeyi kötülüğün temeli gören gerekse kötülüğün ontolojik gerçekliğini inkâr eden bu düşünce biçimlerinin tatmin edici bir çözüm olmaları pek mümkün görünmemektedir.
  • Thumbnail Image
    Other
    Bahis Argümanı ve Pragmatik İman Anlayışı
    (2015) Eyüp Aktürk
    Geçmişten bugüne Tanrı’nın varlığı ve mahiyeti pek çok felsefî tartışmaya konu olmuştur. Elbette bu tartışmalarda bir görüş birliğinden bahsetmek pek olanaklı görünmemektedir. Bu bağlamda, ‘Tanrı inancı ile kanıt (akıl) arasında nasıl bir ilişki vardır?’ sorusu farklı yaklaşımların (çözümlemelerin) ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu çalışma, ‘hiç- bir epistemik/aklî haklı-çıkarım olmaksızın Tanrı inancına sahip olmak mümkün müdür? Tanrı’nın ‘ne’ olduğunu ortaya koyabilecek epistemik/aklî bir zemin olmadan pratik/pragmatik nedenlerden hareketle Tanrı inancın doğruluğu savunulabilir mi?’ sorularına cevap bulmayı hedeflemektedir.
  • Thumbnail Image
    Article
    TANRI-MEKÂN İLİŞKİSİ: 'HER YERDE BULUNMA' VE 'AŞKINLIK' SORUNU
    (2016) Aktürk, Eyüp
    Tanrı'nın sıfatlarına ilişkin bir tartışma O'nun varlığına ilişkin bir tartışmayla doğrudan ilgilidir. Klasik teizme göre Tanrı (her-şeyi bilme, her-şeye gücü yetme, heryerde bulunma gibi) bir takım sıfatlara özsel olarak sahiptir. Hiç kuşkusuz Tanrı'nın heryerde bulunması sıfatı O'nun mekânla olan ilişkisini tartışmayı gerektiren bir durumdur. Tanrı'nın her yerde bulunması ile O'nun madde-dışı (manevi) bir varlık olması arasında doğrudan bir bağlantı vardır. Bir mekâna yerleşmek o mekân tarafından çevrelenmek anlamına geldiğine göre (hiç-bir sınırlamayı içermeyen) Tanrı'yı bir mekânla ilişkilendirmek anlamsızdır. O halde evreni aşan (manevi) bir varlık olarak Tanrı'ya herhangi bir mekân atfedilemez; ve aşkın olan Tanrı ile evren arasında temel ontolojik bir farklılığın olması kaçınılmazdır
  • Thumbnail Image
    Article
    TANRI, ZORUNLU DOĞRULAR VE MANTIKSAL İMKÂN SINIRI
    (2015) Eyüp Aktürk
    Bu çalışmanın amacı, "Tanrı'nın mutlak kudret sıfatı nasıl anlaşılmalıdır?" sorusuna felsefi bir yanıt aramaktır. Teistik düşünceye göre Tanrı her-şeyi-bilen, herşeye-gücü-yeten ve ahlâken mükemmel olan bir varlıktır. Tanrı'nın söz konusu niteliklere özsel olarak sahip olması ile mükemmel bir varlık olması arasında doğrudan bir ilişki vardır. Bu açıdan bakıldığında Tanrı olarak tasavvur edilen bir varlığın mutlak bilgi, kudret ve iyi gibi sıfatlara sahip olması mantıksal bir zorunluluktur. Böylece, Tanrı'nın mutlak kudrete sahip olduğu düşüncesi O'nun gücünü aşan hiçbir durumun olmadığı; O'nun her-şeyi-yapabildiği anlamına gelir. Burada, "Tanrı her-şeyi-yapabilir." önermesi ile kastedilen şeyin "Tanrı mantıksal olarak mümkün olan her-şeyi-yapabilir." anlamına geldiği iddia edilmektedir. Bu açıdan Tanrı'nın yaptığı "şeyler"in mantıksal bir tutarlılık içermesi zorunlu bir durumdur. Tanrı'nın ezeli ve zorunlu doğruları (mantığın ve matematiğin doğruları gibi) değiştirebileceğini ve çelişik/tutarsız önermeleri birlikte doğru yapabileceğini; bunun Tanrı için mümkün olduğunu söylemenin neden olabileceği önemli sorunlar vardır. Dolayısıyla "yapılması mantıksal olarak imkânsız olan bir şeyin Tanrı tarafından yapılamaması O'nun kudretine (gücüne) herhangi bir halel getirmez" düşüncesi bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır.
  • Thumbnail Image
    Article
    MANTIKSAL BİR SORUN OLARAK KÖTÜLÜK
    (2015) Eyüp Aktürk
    Teistik düşünceye göre Tanrı her-şeyi-bilen her-şeye-gücü-yeten ve iyilik sahibi olan aşkın bir varlıktır. Fakat ateistik düşünceye göre her-şeyi-bilen, her-şeye-gücü-yeten ve iyilik sahibi olan bir Tanrı'nın varlığı ile kötülüğün varlığı arasında bir tutarsızlık (çelişki) vardır. Çünkü söz konusu sıfatlara sahip bir Tanrı kötülüğün meydana gelmesine müsaade etmemelidir. Böylece, '(i)Tanrı mutlak kudret sahibidir ve mutlak anlamda iyidir' ile '(ii) kötülük vardır' önermeleri arasında mantıksal bir tutarsızlık olduğu için bu önermelerin bir arada doğru olması düşünülemez. Peki, bu iki önerme arasında mantıksal bir tutarsızlık var mıdır? Denilebilir ki mantıksal bir tutarsızlıktan söz edilebilmek için önermeler arasında zorunlu bir çelişkinin olması gerekir. Nitekim mutlak anlamda iyi olan bir Tanrı'nın bazı kötülüklere izin vermesini mümkün kılan ahlaki gerekçeler olabilir. Eğer bir takım ahlaki gerekçelerden hareketle kötülüğe izin verilecekse o zaman 'kötülük' ile 'mutlak kudret' arasında bir tutarsızlık olamaz. Böylece 'kötülüğün varlığı Tanrı'nın varlığını mantıksal olarak imkânsız kılabilecek kanıtsal bir değere sahip değildir' düşüncesi bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır