Çiftçi, Erdal
Loading...
Profile URL
Name Variants
Ciftci, Erdal
Job Title
Doçent
Email Address
erdalciftci@artuklu.edu.tr
Main Affiliation
Department of Architecture and Urban Planning / Mimarlık ve Şehir Planma Bölümü
Status
Current Staff
Website
ORCID ID
Scopus Author ID
Turkish CoHE Profile ID
Google Scholar ID
WoS Researcher ID
Sustainable Development Goals
1
NO POVERTY
0
Research Products
8
DECENT WORK AND ECONOMIC GROWTH
0
Research Products
7
AFFORDABLE AND CLEAN ENERGY
0
Research Products
17
PARTNERSHIPS FOR THE GOALS
0
Research Products
13
CLIMATE ACTION
0
Research Products
2
ZERO HUNGER
1
Research Products
4
QUALITY EDUCATION
0
Research Products
3
GOOD HEALTH AND WELL-BEING
0
Research Products
9
INDUSTRY, INNOVATION AND INFRASTRUCTURE
0
Research Products
16
PEACE, JUSTICE AND STRONG INSTITUTIONS
1
Research Products
5
GENDER EQUALITY
0
Research Products
12
RESPONSIBLE CONSUMPTION AND PRODUCTION
0
Research Products
10
REDUCED INEQUALITIES
0
Research Products
14
LIFE BELOW WATER
0
Research Products
11
SUSTAINABLE CITIES AND COMMUNITIES
0
Research Products
15
LIFE ON LAND
0
Research Products
6
CLEAN WATER AND SANITATION
0
Research Products
Documents
4
Citations
4
h-index
1
Documents
8
Citations
8
Scholarly Output
24
Articles
17
Views / Downloads
5/55
Supervised MSc Theses
3
Supervised PhD Theses
0
WoS Citation Count
8
Scopus Citation Count
4
WoS h-index
1
Scopus h-index
1
Patents
0
Projects
0
WoS Citations per Publication
0.33
Scopus Citations per Publication
0.17
Open Access Source
13
Supervised Theses
3
| Journal | Count |
|---|---|
| Middle Eastern Studies | 3 |
| Archiv Orientalni | 1 |
| Environment and History | 1 |
| e-Şarkıyat İlmi Araştırmalar Dergisi | 1 |
| History Studies | 1 |
Current Page: 1 / 3
Scopus Quartile Distribution
Competency Cloud
24 results
Scholarly Output Search Results
Now showing 1 - 10 of 24
Article Citation - WoS: 1Citation - Scopus: 1The Karapapaks and their shifting loyalties on the imperial borderlands during the nineteenth century(Taylor & Francis Online, 2022) Çiftçi, ErdalThe Karapapaks were one of the less known native Turkish ethnic groups of the Transcaucasia, who overwhelmingly took refuge in the Ottoman and Qajar Empires in the late 1820s, after the expansion of Tsarist Russia into their homelands. This paper analyses how the literature regarding Karapapak movements and society was overwhelmingly shaped by selective, essentialist, and anachronistic approaches by some historians in Turkey and Iran. While the former determined that they were a loyal pro-Ottoman and pro-Sunni Karapapak society, the latter constructed an opposing pro-Iranian and pro-Shiite narrative. This paper deconstructs both approaches, and asserts that the collective ethnic and sectarian identities of this society played a secondary role in regards to influencing their cross-border movements. This paper argues that the approach of the current literature cannot explain this borderland society’s perpetual, multiple and multi-directional cross-border movement. Instead, the Karapapaks often manoeuvred the frontiers of the empires, and defected to another empire when it was necessary to, first and foremost, satisfy the needs of their own society, over those of any imperial allies.Review Hegira, the Religion and the State: the Ottoman Policy of Migration(1856-1908)(Routledge Journals, Taylor & Francis Ltd, 2023) Ciftci, Erdal[No Abstract Available]Master Thesis Maarif Nezareti Salnamelerine Göre Erzurum Vilayeti'nde Eğitim(2025) Kara, Selamet; Çiftçi, Erdal19.yüzyılda Osmanlı Devleti'nde yayınlanan maarif salnameleri eğitim ile ilgili pek çok bilgiyi barındırmaktadır. Özellikle Tanzimat'tan sonra Osmanlı eğitim ve kültür tarihi açısından çok zengin bir içeriğe sahip olan maarif salnamelerinde; öğretmenler, öğrenciler, memurlar, okullar, kütüphaneler, matbaalar ve gazeteler gibi eğitimle ilgili çeşitli bilgiler bulunmaktadır. Bu salnamelerden Erzurum Vilayeti eğitim faaliyetleri araştırılmıştır. Yıllıklar olarak bilinen salnamelerde Erzurum Vilayeti eğitim faaliyetleri ile ilgili Müslim-Gayrimüslim tebaa çocuklarının eğitim gördüğü ibtidai, rüşdi ve idadi okulların sayısı, bu okullarda eğitim veren muallimlerin isim ve sayıları, okulların dereceleri ile tarihleri bulunmakta; ayrıca bu okulların ruhsatlı-ruhsatsız, ücretli-ücretsiz, leyli(yatılı)-gündüzlü vb. zengin bilgiler içermekte olup bu bilgilerden yararlanılmıştır. Osmanlı Devleti eğitim alanında kız öğrencilerin de mahrum kalmaması için İnas (kız) rüşdiyeler açmıştır. Ayrıca sosyal ve kültürel alanda matbaa, gazete ve kütüphaneler ile ilgili bilgiler yine salnamelerden ulaşılmıştır. Araştırmamıza konu olan 1316-1317-1318-1319 ve 1321 salnamelerden yararlanılarak Erzurum'da yapılan eğitim faaliyetlerine ulaşılmıştır.Article ULUS-DEVLET İNŞASININ TAHTACILARA YANSIMALARI: İTTİHAT VE TERAKKİ CEMİYETİ’NİN TAHTACI ALEVİLERİ RAPORU(e-Şarkıyat İlmi Araştırmalar Dergisi, 2020) Çiftçi, ErdalBu çalışma İttihat ve Terakki Cemiyeti (İTC) tarafından Adana-Mersinbölgesinde yaşayan Tahtacı Alevileri hakkında 1918 yılında hazırlatılmış bir rapor çerçevesinde İTC’nin Tahtacı Alevileri ile ilgili yaklaşımlarını irdelemeyi amaçlamaktadır. İmparatorluktan ulus-devlete dönüşümün yaşandığı süreçteortaya çıkmış baskın milliyetçi fikrîmülahazaların ve İTC yönetiminin Türkleştirme siyasasının Tahtacı Alevilerinin sosyal, kültürel, dini ve kimliksel yönleri ile ne derecede örtüşüp örtüşmediği tartışılacaktır. Anadolu’nun Türklüğün son kalesi olarak yeniden inşasında yaşananhomojenizasyon sürecinin sıklıkla farklı etnik yapılar üzerinden tartışmaya açıldığı görülmektedir. Bu çalışmadaayrıcaİTC’nin temel endişelerininfarklı bir etnik yapı olmayan bir topluluğa yansıması konu edilmektedir. Etno-dinsel bir topluluk olan Tahtacıların Alevi kimliğine ilişkindüşüncelerinİTC tarafından hazırlatılmış bir rapora nasıl yansıdığı irdelenecektir. Çalışmada Tahtacılar hakkında kısaca bazı bilgiler paylaşılması akabinde Tahtacılar ile ilgili var olan literatürüntemel argümanlarına değinilecektir. SonrasındaİTC’nin zihin dünyası hakkında ve konumuzu aydınlatıcıbazı bilgiler paylaşılacaktır. Son olarakTahtacılar raporunun hazırlandığı yıllardaki Tahtacı nüfusu hakkında bazı bilgiler paylaşıldıktan sonra Tahtacılar Raporunun ayrıntılarına inilecektir.Master Thesis 3739 Numaralı Mardin Kazası Nüfus Defterinin Transkripsiyon ve Değerlendirilmesi(Mardin Artuklu Üniversitesi, 2023) Erkar, Emre; Çiftçi, ErdalNüfus, bir ülkenin veya bir bölgenin durumunu anlatabilecek en önemli kaynaklardan biridir. Günümüzde olduğu gibi geçmişte de devlet yöneticileri hakimiyeti altındaki halk hakkında bilgi sahibi olmak istemişlerdir. Osmanlı Devleti incelenen çalışma gibi birçok bölgede çeşitli araçlar ve amaçlarla sayımlar yapmıştır. Tahrir veya avarız kayıtları buna örnek olarak verilebilir. Günümüzdeki amaçlar kısmen benzer olsa da önceki dönemlerde yapılan tahkikatlar ülkenin asker, vergi ve tarıma olan bağlılığı sebebi ile yapılmıştır. İncelenen Mardin Müslim Nüfus Defteri miladi 1845 yılında Osmanlı Devleti'nin Mardin Sancağındaki Müslüman nüfusunu ortaya çıkarmak için yapılmıştır. Bu defter içerisinde kişilerin aile fertleri ile beraber fiziki özellikleri, meslekleri, lakapları ve yaşı gibi bilgilere ulaşabilmekteyiz. Yapılan sayım, sadece Müslüman erkekleri içerdiği için kadınlar veya gayrimüslim tebaa hakkında bilgi içermez. Bu çalışma ile beraber Mardinde yaşayan Müslüman nüfusun hangi mahallede, nasıl bir yoğunlukta bulunduklarını ve Müslüman erkek sayısını ortaya çıkarmaktadır.Article Deve, Aşiret ve Devlet: Osmanlı Madencilik ve Ordu Lojistiğinde Aşiret Develerinin Rolü(2023) Çiftçi, ErdalOsmanlı Devleti’nde aşiretler ile ilgili çalışmalar çoğu zaman eşkıyalık ile sınırlı kalmıştır. Bu tartışmalar aşiretlerin ve dahili oldukları geçmişin dar bir perspektifle ele alınmasından neşet etmiştir. Fakat son dönem araştırmalar aşiretlerin Osmanlı sosyal, ekonomik ve siyasi gelişmelerinin uzağında olmadığını ortaya koymuştur. Bu çalışmada da aşiretlerin Osmanlı madencilik ve ordu lojistiğindeki yeri ve fonksiyonunu ele alarak onların bu iki önemli sahadaki kritik rolleri incelenmiştir. Aşiretlerin bu önemli fonksiyona sayıca yüksek sayıdaki develeri ile sahip oldukları anlaşılmaktadır. Osmanlı toplumunda yüksek sayıda deveye sahip olan zümreler aşiretler olduğundan madenlerden çıkarılan ham maddelerin kalhanelere ve Baruthane-i Amire’ye ulaştırılmasında ve burada üretilen mühimmatın da ordu ve cephelere aktarılmasında çoğunlukla aşiret develerinden yararlanılmıştır. Bunun yanı sıra zahire ve peksimet gibi yiyecek malzemelerinin de taşınmasında aşiret develeri kullanılmıştır. Osmanlı Devleti’nin sona erdiği dönemlere kadar aşiret develeri engebeli bölgelerde daha hızlı ve ekonomik taşımacılığı sağladığından sıklıkla istihdam edilmişlerdir. Bu çalışma Osmanlı arşiv kayıtlarından yararlanılarak aşiretlerin bazı madenler ve Osmanlı kara ordusu lojistiğindeki taşımacılık faaliyetlerinde devamlılık arz eden kritik faaliyetlerini analiz etmektedir.Article State-Making in the Ottoman Periphery: Tanzimat Reforms in the Sanjak of Bayezid in the Mid-Nineteenth Century(Historical Soc Southern Primorska Koper-hssp, 2025) Ciftci, Erdal; Kaya, HakanThe Ottoman centralization process, which began in the early nineteenth century, attempted to homogenize various administrative, judicial, and societal aspects of the state and life. In the Empires' eastern peripheral regions, the system of indirect rule, governed by local hereditary dynasties, prevailed but gradually came to an end. The shift towards an imperial-national direct state sphere necessitated the implementation of new regulations and institutions in these outlying regions. This paper explores the application of centralization reforms in the hereditary sanjak of Bayezid, located on the Ottoman eastern frontier adjacent to the Iranian and Russian Empires during the mid-nineteenth century. The state-making efforts did not merely involve the removal of local dynasties; it also entailed the multifaceted imposition of state rules and structures, establishing direct governance across various domains. This study examines how these new regulations were implemented, both successfully and to a limited extent, in Bayezid during the ]850s and ]860s, the initial decades of the reform period in the region. Additionally, the paper challenges the prevailing literature by arguing that not all hereditary dynasties resisted the reforms aimed at establishing a direct state sphere.Book Part Devlet-Aşiret Arasındaki Simbiyotik İlişki: 19.Yüzyıl'da Osmanlı-İran Sınır Bölgesinde Heyderan Aşireti(Bağlam Yayınları, 2019) Çiftçi, Erdal…Article İngiliz Seyahatnameleri ve Osmanlı Arşiv Kaynakları Işığında Geç Dönem Osmanlı Anadolu’sunda Konar-göçer Kadın(2023) Çiftçi, ErdalKonar-göçer kadınlar ile ilgili antropolojik ve sosyolojik çalışmaların varlığı söz konusu olsa da Osmanlı tarihi çalışmalarında aynı derecede zengin bir literatür yoktur. Bu çalışmada tarih yazımında geri planda kalmış olan konar-göçer kadın temsiliyetleri ile ilgili bazı ender bilgiler çerçevesinde literatüre mütevazı fakat önemli bir katkı sunulmuştur. Osmanlı arşivi kaynakları, konar-göçer kadın temsiliyeti ile ilgili araştırmacılara sınırlı bir veri sunabilmesine rağmen, ender de olsa bazı arşiv belgeleri konumuzu aydınlatıcı ve yön gösterici olmuştur. Ayrıca, oryantalist ve modernist önyargılarına rağmen, doğrudan gözlemler olması açısından, önemli kaynaklardan biri olan İngiliz erkek seyyahların Anadolu coğrafyasında sosyal yaşama dair sundukları veriler ışığında da konar-göçer kadın temsiliyetinin çok yönlülüğü ile ilgili bazı veriler paylaşılmıştır. İmparatorluğun son dönemlerine ait bu seyahatnameler ve yine bu döneme ait bazı Osmanlı arşiv kayıtları çerçevesinde konar-göçer topluluklarda kadının aşiret içerisindeki idari ve sosyal statülerinin çeşitliliğine ve çok yönlülüğüne değinilmiştir. Bu verilerin kritiği ve analizi çerçevesinde genellemeden kaçınarak konar-göçer kadınlar ile ilgili yapılacak sonraki çalışmalara katkı sunulması amaçlanmaktadır.Article Raiders of the Sultan in the Theater of Plunder: Tribes and Raiding in Ottoman-Iranian Rivalries(Oriental inst Czech Acad Sci, 2024) Ciftci, ErdalExisting scholarship in Ottoman studies often portrays the tribes in the Ottoman Iranian borderlands as isolated troublemakers in an area characterized by turbulence and banditry, disrupting relations between empires and straining diplomatic ties. This study argues that this perspective underestimates the tribes' interconnectedness with imperial policymaking, particularly how nomadic mobility was instrumentalized as a military asset by both states. Empires frequently militarized and empowered these tribes to align them with their interests, accommodating their cross-border movements and utilizing them as raiders. To illustrate the hegemonic relationship between tribes and state officials, this study delves into and juxtaposes the Ottoman-Iranian wars of 1578-1590 and 1821-1823, periods wherein tribes were overtly enlisted as auxiliary forces alongside regular armies. Raiding emerged as one of the central tactics in these conflicts, transforming the imperial borders into a theater of plunder. The study also reveals how petty raids endured as a means of micro-level territorial assertion among tribes amidst ongoing rivalries between empires, with tribes often functioning as proxies backed by local authorities. The turbulent, nomadic nature of these tribes cannot be attributed solely to their inherent traits, as it is apparent that imperial policies facilitated their role as raiders.
- «
- 1 (current)
- 2
- 3
- »