Duman, Musa

Profile Picture
Profile URL
https://hdl.handle.net/20.500.12514/8310
Name Variants
Musa Duman
Job Title
Yardımcı Doç. Dr.
Email Address
Main Affiliation
Department of Philosophy / Felsefe Bölümü
Status
Former Staff
Website
ORCID ID
Scopus Author ID
Turkish CoHE Profile ID
Google Scholar ID
WoS Researcher ID

Sustainable Development Goals

SDG data is not available
This researcher does not have a Scopus ID.
This researcher does not have a WoS ID.
Scholarly Output

5

Articles

4

Views / Downloads

0/0

Supervised MSc Theses

0

Supervised PhD Theses

0

WoS Citation Count

0

Scopus Citation Count

0

WoS h-index

0

Scopus h-index

0

Patents

0

Projects

0

WoS Citations per Publication

0.00

Scopus Citations per Publication

0.00

Open Access Source

0

Supervised Theses

0

JournalCount
Felsefe Dünyası2
Kaygı. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi2
F L S F / Süleyman Demirel Üniversitesi Felsefe Dergisi1
Current Page: 1 / 1

Scopus Quartile Distribution

Quartile distribution chart data is not available

Competency Cloud

GCRIS Competency Cloud

Filters

2011 - 20135
Reset filters

Settings

Scholarly Output Search Results

Now showing 1 - 5 of 5
  • Thumbnail Image
    Article
    Phaidon’da ölüm, felsefe ve hakikat
    (2011) Duman, Musa
    Bu makale Phaidon’da ölüm, felsefe ve hakikat bağlamındaki Platonik düşünümleri incelemektedir. Phaidon’da bedene karşı mücadele olarak ve ölümle sıkı bir ilişki ile yürütülen bir şey olarak felsefe tasarımı vardır. Platon bunu ölümü tatbik etme olarak felsefe ya da ölüme hazırlanma olarak felsefe diye sunar. Beden ve duyulardan arınma ölümü tatbik etme temelinde gerçekleşmektedir. Bu ise, felsefi hakikatin yansız bir refleksiyonun nesnesi olarak değil fakat ruhun en yüksek etkinliği olan theoria’ya verilmiş kendi hakikati olarak ortaya çıkmasını sağlamaktadır.
  • Thumbnail Image
    Other
    Popper and the theory of evolution
    (2011) Musa Duman
    Bu makale, evrim teorisinin bilimsel statüsü hakkında, bu teorinin gerçek anlamda bilimsel bir karaktere sahip olup olmadığı hakkında Popper’ın ortaya koyduğu fikirleri incelemektedir. Önce Popper’ın bilimsel olma iddiasındaki bir bilgi türünün karşılaması gerektiğini düşündüğü kriterlere ilişkin bakış açısını sunuyorum. Devamında, Popper’ın bilim felsefesi alanındaki temel savlarını ve bu savların evrim teorisinin epistemolojik yapısına yönelik imalarını tartışıyorum. Evrim teorisinin biyolojik gerçekliğe ilişkin temel konumu, evrimci argümantasyonunun yapısını ortaya çıkarma gayesiyle betimlenmektedir. Popper’ın, 1977’ye dek, evrim teorisinin “metafizik bir araştırma izlencesi” olduğunu, ve verimli ve kapsamlı bir izlence olduğunu, öne sürdüğünü, ama geç dönem düşüncesinde bu iddiasından vazgeçtiğini ve evrim teorisine bilimsel bir statü kazandırmaya giriştiğini, ancak bunun da tüm bir yanlışlamacı stratejinin mantığı açısından, beraberinde getirdiği bazı gerilimlerin bulunduğunu not ediyorum
  • Thumbnail Image
    Article
    Aristoteles ve Nietzsche’de trajedinin işlevi
    (2013) Duman, Musa
    Bu makalede, Aristoteles ve Nietzsche’nin trajedinin işlevine yönelik görüşlerini karşılaştırıp, farklılıklara işaret ediyoruz. Bazı önemli metinlere yakından bakmak suretiyle, Aristoteles’in trajedi analizini ve bu analizin Aristoteles’in genel konumu içerisindeki imalarını inceliyoruz. Sonrasında bu analizin hayati noktalarını Nietzsche’nin trajik mitos ve müziğe dayalı yeni bir kültür, eski yunan modelinden esinlenen bir kültür inşa etme projesi ile bağlatılandırıyoruz. Bu bağlamda, Dionysoscu dünya-görüşü, trajik içgörü, güç iradesi, mitos, katharsis, mimesis, logos ve pathos gibi kavramları soruşturuyoruz.
  • Thumbnail Image
    Article
    Reflections on Parmenides’ monism
    (2012) Musa Duman
    Bu makalede, Parmenides’in Varlık anlayışını incelemeye teşebbüs ediyorum, yani esti kavramını ve onun tüm bir monistik bakış içerisindeki temel fonksiyonunu. Bu bağlamda, einai ve noein’ın özdeşliğini, esti ve aletheia arasındaki içsel bağlantıları ve aynı zamanda Parmenides’in logos kavramıyla neyi kastettiğini de tartışıyoruz. Ayrıntılı bir şekilde, Parmenides monizminin son derece kendine has bir karaktere sahip olduğunu, çünkü O’nun tek bir devasa varolan şeyden değil de, bizzat Varlığın herşeyin esası ve temeli olarak biricikliğinden bahsettiğini öne sürüyorum. Bu anlamda, o, maddi-olmayan monizm olarak, ve aynı zamanda ontik-olmayan monizm olarak nitelendirilebilir. O, ayrıca, bir özdeşlik felsefesi ihtiva etmektedir, yani Varlık hakkında yalnızca özdeşlik cümleleri kurulabileceği görüşü. Parmenides’in esti üzerine mülahazalarını bir varolan ile Varlık arasındaki ontolojik fark açısından yorumlamanın mümkün olduğu tezini geliştirmeye çalışıyorum. İddia edilebilirse, söz konusu ontolojik ayrıma Parmenides’in esti ile çokluk ve değişim arasında kurduğu zıtlık karşılık gelmekte, beriki saf varlıkla (to eon), öteki ise varolmayanla (to me eon) özdeşleştirilmektedir.
  • Thumbnail Image
    Article
    Nietzsche’s critique of historical reason
    (2012) Musa Duman
    Bu makalede bir erken dönem metni, “Tarihin Hayata Yararı ve Zararı Üzerine”, temelinde Nietzsche’nin tarih bilimine, tarih yazımına ve tarih eğitimine ilişkin fikirlerini eleştirel bir gözle inceliyor ve değerlendirmelerde bulunuyoruz. Nietzsche’nin hayata ilişkin tüm bir bakış açısını gereğince takdir edebilme bağlamında O’nun tarihe yaklaşımının vazgeçilmez bir öneme sahip olduğunu söylemek mümkündür. Burada ayrıca Nietzsche’nin orta ve geç dönem gelişimine de ışık tutan bir tarih anlayışı eleştirisini görüyoruz. Dolayısıyla Nietzsche’nin çağının ve kültürünün sahip olduğu tarihsel bilinci marazi ve hayat karşıtı olarak niteleyip onun belli yönlerine karşı giriştiği saldırının çerçevesini oluşturan nedenleri eleştirel bir biçimde tartışıyoruz. Nietzsche’nin çare olarak sunduğu şeyi de ele aliyoruz; tarihçinin yaratıcı bir sanatçı ve tarihin kalkış noktasının büyük insanlar olması gerektiğini şart koşan estetik bir yaklaşım.