Tanrıverdi, SeherKaplan, Erol2026-03-152026-03-152026https://hdl.handle.net/20.500.12514/10383https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=KOgdn9H3uVnWeb15j2W4hzK1zozebiOBSfeEUCpge_fbuUN_Nm5M7ZUAKy2Cq1MHBu araştırmanın amacı, cerrahi kliniklerde görev yapan hemşirelerin problem çözme becerileri ve bireysel yenilikçilik düzeylerinin iş doyumuna etkisini belirlemektir. Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı tasarımla gerçekleştirilen araştırma, 03.01.2025–31.03.2025 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Diyarbakır Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesi ile Diyarbakır Selahaddin Eyyubi Devlet Hastanesi cerrahi birimlerinde yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini 550 hemşire oluşturmuş, katılmaya gönüllü olan ve verileri eksiksiz dolduran 324 hemşire ile çalışma tamamlanmıştır. Veriler, Hemşire Tanıtıcı Özellikler Formu, Minnesota İş Doyumu Ölçeği (MİDÖ), Problem Çözme Envanteri ve Bireysel Yenilikçilik Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Analizler Jamovi yazılımı ile yapılmış, istatistiksel anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Katılımcıların %74,7'si kadın, yaş ortalaması 34.05±7.18 yıldır. Çoğunluğu lisans mezunu (%79,6) olup, klinik hemşiresi (%69,4) olarak görev yapmaktadır. Hemşirelerin iş doyumu düzeyleri çoğunlukla orta seviyede bulunmuştur (%80,2). Problem çözme becerileri ile iş doyumu arasında düşük düzeyde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Bireysel yenilikçilik ile iş doyumu arasında doğrudan güçlü bir ilişki görülmemiştir. Ancak, iş doyumu düşük olan hemşirelerin 'değişime direnç' puanlarının daha düşük olduğu, dolayısıyla yeniliklere daha açık oldukları belirlenmiştir. Cerrahi hemşirelerinde problem çözme becerileri ve bireysel yenilikçilik düzeylerinin geliştirilmesi, doğrudan iş doyumunu artırmasa da yenilikçi ve yaratıcı rollerin desteklenmesine katkı sağlayabilir. Bulgular, hemşirelik yönetiminde iş doyumunu yükseltmeye yönelik stratejilerin geliştirilmesine rehberlik edebilir.The purpose of this study is to examine the impact of problem-solving skills and individual innovativeness levels of surgical nurses on their job satisfaction. This researched, designed as a descriptive and correlational study, was conducted between January 3 and March 31, 2025, in the surgical units of University of Health Sciences Diyarbakir Gazi Yaşargil Training and Research Hospital and Diyarbakir Selahaddin Eyyubi State Hospital. The population consisted of 550 nurses, and the study was completed with 324 nurses who volunteered and fully completed the data collection forms. Data were collected using the Nurse Descriptive Characteristics Form, Minnesota Job Satisfaction Questionnaire, Problem-Solving Inventory, and Individual Innovativeness Scale. Statistical analyses were performed with Jamovi software, and p<0.05 was considered significant. Among the participants, 74.7% were female, with a mean age of 34.05±7.18 years. Most were bachelor's degree graduates (79.6%) and clinical nurses (69.4%). The majority of nurses had a moderate level of job satisfaction (80.2%). A low but significant relationship was found between problem-solving skills and job satisfaction. No strong direct relationship was observed between individual innovativeness and job satisfaction. However, nurses with low job satisfaction had lower 'resistance to change' scores, indicating that they were more open to innovative changes. Improving problem-solving skills and individual innovativeness of surgical nurses may not directly increase job satisfaction but can contribute to supporting their innovative and creative roles. The findings provide guidance for developing strategies to enhance job satisfaction and innovation in nursing management.trCerrahi HemşirelikProblem Solving AbilityProblem Çözme BecerisiSağlık YönetimiIndividual InnovativenessHealthcare ManagementBireysel Yenilikçilikİş DoyumuJob SatisfactionMaster Thesis