Tradition” from the Perspective of Religious Education Science: A Metaphorical Study on the Perceptions of Academics in Türkiye

Abstract

Bu araştırmanın konusu, Türkiye’de din eğitimi alanında görev yapan akademisyenlerin “gelenek” kavramıyla ilgili algılarıdır. Araştırmanın amacı, din eğitimi disiplini açısından geleneğin epistemolojik ve pedagojik işlevlerine dair akademisyenlerin görüşlerini ortaya koymaktır. Araştırma, nitel araştırma deseniyle yürütülmüş, veriler metafor tekniği kullanılarak “Bir din eğitimcisi olarak bana göre gelenek … gibidir. Çünkü …” cümlesinin yer aldığı açık uçlu bir form aracılığıyla toplanmış ve tematik analizleri yapılmıştır. Çalışma grubunu, Türkiye’deki ilahiyat fakültelerinin Din Eğitimi Anabilim Dalı’nda görev yapan 73 akademisyen oluşturmaktadır. Araştırmanın bulguları, ‘gelenek’ kavramının din eğitimi disiplininde ne bütünüyle aşılması gereken bir tarihsel yük ne de kutsanan bir değer olarak algılandığını, aksine çok katmanlı; ontolojik, epistemolojik ve pedagojik açıdan hem bir değer hem de işlevsel bir bilinç alanı olarak nitelendiğini ortaya koymuştur. Katılımcılar geleneği, geçmişin pasif bir kalıntısı değil, çağdaş eğitim süreçlerine yön verebilecek işlevsel bir anlam zemini olarak değerlendirmiştir. Olumsuz metaforlar sınırlı sayıda kalmış, genel eğilim, geleneğin süreklilik ve yenilenme imkânı sunduğunu ortaya koymuştur. Sonuç olarak bu araştırma geleneğin, din eğitiminin teorik derinliğini ve pedagojik etkililiğini artırabilecek bir imkân alanı olarak sunulduğunu ortaya koymuştur. Bu durum, sadece din eğitimi alanında değil, diğer birçok disiplininde uzun süredir devam eden gelenek-modernlik, otorite-özne ve ıslah-tecdit gibi tartışmalara önemli bir kavramsal katkı sunmaktadır.