Türk Sineması’nda Yunus Emre ve Eserleri

Abstract

Büyük sanatçılar ve düşün insanları genellikle büyük değişim ve dönüşümlerin yaşandığı kaos dönemlerinde ortaya çıkarlar. Yunus Emre de Anadolu’da böylesi değişim dönüşümlerin yaşandığı bir dönemde yaşamış ve halkın anlayabileceği sade bir dille söylediği şiirleriyle Anadolu halkının gönlünde taht kurmuştur. Türk kültür ve sanat hayatındaki ağırlığına karşın Türk sinemasının Yunus Emre’ye hak ettiği değeri verdiğini söylemek zordur. Bu çalışmada Yunus Emre’yi konu alan uzun metraj filmler incelenmiştir. Yapılan inceleme neticesinde başlangıcından bu yana Türk sinemasında doğrudan Yunus Emre’nin hayatını konu alan dört uzun metraj filmin çekildiği, bu filmlerin olay örgüsü ve anlatı yapısı olarak büyük ölçüde birbirlerine benzedikleri; merak öğesini tetikleyecek, heyecan hissi uyandıracak bir anlatı yapısına sahip olmadıkları; olay örgülerinin seyirciyi içerisinde çekecek şekilde örülemediği., dramatik yönlerinin zayıf olduğu, karakterlerin çoğu zaman yapay kaldığı dolayısıyla Yunus Emre’nin hayatını, eserlerini ve fikirlerini gelecek nesillere ve insanlığa duyurabilmek için daha nitelikli filmlerin ve belgesellerin çekilmesine ihtiyaç bulunduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Great artists and thinkers often emerge in times of chaos, when great changes and transformations take place. Yunus Emre, too, lived in a time when such changes and transformations were experienced in Anatolia and he is enshrined the Turkish peoples' heart with his poems that he sang in a plain language that the public could understand. Despite the weight he carries in Turkish cultural and artistic life, it is difficult to say that Turkish cinema gives Yunus Emre the value he deserves. In this study, feature films about Yunus Emre were examined. As a result of the examination, it is determined that four feature films have been shot directly on Yunus Emre’s life in Turkish cinema since the beginning, and these films are largely similar to each other in terms of plot and narrative structure; and they do not have a narrative structure that will trigger an element of curiosity and arouse excitement; it is concluded that the plots could not be knitted in a way that would attract the audience, since the dramatic aspects of the films are weak, and the characters are mostly artificial, so more quality films and documentaries are needed to announce Yunus Emre's life, works and ideas to future generations and humanity.