Nirxandina çîrokên Mihemed Şarman di peywenda gotara postkolonyal de

Abstract

Edebi eserleri değerlendirmek için birkaç farklı teori ve eleştirel yaklaşım bulunmakta. Anlatibilim Teorisi ve postkolonyal edebi eleştiri de bu tür yaklaşım ve teorilerden bazıları olarak edebi eserleri inceler. Postkolonyal söylem ve anlatıbilim teorisi disiplinlerarası bir bağlamda birbirinden faydalanmakta ve yeni analiz yöntemlerini ortaya çıkmaktadır. Anlatıbilim ve postkolonyal edebi eleştirinin sentezlenmesi 1990'lı yıllarda gelişti ve 'postkolonyal anlatıbilim' adında ortaya yeni bir edebi analiz yöntemi çıktı.Bu yaklaşımın başlıca amacı postkolonyal olarak nitelenen anlatıları hem yapısal hem de içerik bakımından incelemek, anlatılara özgün biçem ve teknikleri belirlemektir. Bu araştırmada postkolonyal anlatıbilim bağlamında Mihemed Şarman'ın ilk öykü kitabı olan Pirça Winda (Kayıp Tüy) adlı eserindeki öyküleri değerlendirilmiştir. Postkolonyal söylem bağlamında öykülerindeki içerik ve yapı ilişkisi incelenmiştir.Bu araştırmada inceleme için sekiz (8) öykü Pirça Winda (Kayıp Tüy) eserinden, bir (1) öykü ise diğer öykü kitabı olan Bermayiyên Demê (Zamanın Artıkları) eserinden alınmıştır. Sonuç kısmında Mihemed Şarman öykülerinde bazı ortak tema ve konularını işlediği, seçilen temalar ve kullandığı anlatı formları arasında bir bağlantı olduğu tespit edilmiştir. Bazı öykülerinde metafor ve alegoriler yoluyla konular tekrarlanmış ve buna paralel olarak bazı anlatı formları da tercih edilmiştir. Bu araştırma toplamda 192 sayfadır. Anahtar Kelimeler: Anlatıbilim, Kayıp Tüy, Mihemed Şarman, Öykü, Postkolonyal Söylem,

There are several different theories and critical approaches to evaluating literary works. Narratology Theory and postcolonial literary criticism also examine literary works as some of such approaches and theories. Postcolonial discourse and narratological theory benefit from each other on an interdisciplinary basis and new analysis methods emerge. A new method of literary analysis emerged with the synthesis of narratology and postcolonial literary criticism in the 1990s, which emerged as 'postcolonial narratology'. The systematic aim of this approach is to enrich the narratives described as postcolonial in terms of both structure and content, and to determine unique styles and techniques for the narratives. In this research, postcolonial narratological developments were evaluated in the stories of Mihemed Şarman in his first story book, Pirça Winda (Lost Feather). Content and structure features of stories in postcolonial formations. In this research, eight (8) stories were taken from the work Pirça Winda (The Lost Feather) and one (1) story was taken from the other story book, Bermayiyên Demê (Remnants of Time). As a result, Mihemed Şarman shows some common themes and subjects in his stories, and it has been determined that there is a connection between the selected themes and the narrative forms used. In some stories, topics were repeated through metaphors and allegories, and in parallel, some narrative forms were preferred. This research is 192 pages in total. Key Words: Lost Hair, Narrratology, Mihemed Şarman, Postcolonial Discourse, Story, Ji bo nirxandina berhemên edebî çend teorî û boçûnên rexneyî yên ciyawaz hene. Teoriya vegêrannasiyê û rexneya postkolonyal jî ji van boçûnên rexneyî ne ku li ser berhemên edebî tên sepandin. Gotara postkolonyal û teoriya vegêrannasiyê di peywendeke navdîsîplînî de ji hev sûdê werdigirin û rê li ber analîzên ciyawaz vedikin. Têkelkirina teoriya vegêrannasî û rexneya edebî ya postkolonyal di salên 1990î de pêş ket û şêwazeke nû ya hilsegandina berhemên edebî, a bi navê 'vegêrannasiya postkolonyal' derkete holê. Armanca sereke ya vê rexneyê ew e ku berhemên postkolonyal ji aliyê binyad û naverokê ve bên nirxandin, şêwazên xweser û teknîkên taybet yên vegêranan bên destnîşankirin. Çîrokên Mihemed Şarman ên di berhema wî ya bi navê Pirça Winda de cî digirin di peywenda gotara postkolonyal de hatine nirxandin û têkiliya naverok û teşeya çîrokên wî hatine destnîşankirin. Di vê lêkolînê de heşt (8) çîrok ji berhema Pirça Winda, çîrokek (1) jî ji berhema bi navê Bermayiyên Demê, bi tevahî neh (9) çîrok ji bo nirxandinê hatine hilbijartin. Di encamê de hatiye tespîtkirin ku Mihemed Şarman di çîrokên xwe de hinek tema û mijarên hevpar bi kar aniye û pêwendiya van temayan bi formên vegêranên wî re heye. Di hinek çîrokan de bi rêya metafor û alegoriyan mijar hatine dubarekirin û paralelî vê hin formên edebî jî hatine dubarekirin. Ev lêkolîn ji 190 rûpelan pêk tê. Peyvên sereke: Çîrok, Gotara Postkolonyal, Mihemed Şarman, Pirça Winda, Vegêrannasî