Browsing by Author "Çiftçi, Yunus"

Now showing 1 - 8 of 8

Boncuklu Tarla Güneydoğu Alanı Kazıları: GD 4 Yapısı
(2022) Kodas, Ergul; Çiftçi, Yunus; Erdem, Çağdaş; Özkan, Kazım; Dinç, Onur
Boncuklu Tarla is located within the borders of Ilısu village of Dargeçit district of Mardin province, 3 km southwest of the Ilısu Dam cover and approximately 2 km west of the Tigris River and south of the Nevala Maherk. The main purpose of the excavations carried out in the site in 2021 is to unearth the architectural remains in the central area, which were identified in previous excavation seasons and dated to the Late Epipaleolithic, PPNA and Middle PPNB Periods. In order to provide a more accurate interpretation of to the these finds, studies were especially concentrated in the Southeast Area. In this context, architectural remains, chipped stone and ornaments from all the periods mentioned above, skeletal remains dating to the PPNB Period were also unearthed. A special building dating to the PPNA period were also unearthed in the Southeast Area. Although typologically similar to the structures unearthed in Gre Fılla, Gusir Höyük and Nemrik 9 sites, the building, which has distinctive architectural features, shows that there are some similarities between these special structures in the Pre-Pottery Neolithic Period, but also there are different architectural traditions from each other. In this context, it is important in terms of providing new information on the construction models of these public or special structures in the PPNA. Excavation planned to be carried out in this area in the next years will enable the emergence of new problematics, especially the re-examination of the technical, architectural and social structure of the region in the Pre-Pottery Neolithic A.
Boncuklu Tarla’da Ele Geçen Neolitik Çağ Kulak Tıkaçları, Küpeler ve Düğmeler Üzerine Bazı Gözlemler: Tipoloji ve İşlev
(2020) Kodas, Ergul; Çiftçi, Yunus; Kodas, Charlotte Labedan; Özkan, Kazım
Boncuklu Tarla kazılarında elde edilen yeni veriler arkeoloji literatüründe belirsiz taş obje, token/jeton ya da klasik adıyla kulak tıkacı (stone plugs) veya tıkaç (plugs) olarak isimlendirilen objelerin kullanımı ve terminolojisi üzerine yeni bir boyut kazandırmakta. Bu makalenin amacı da yerleşim yerinde ele geçen söz konusu objelerin terminolojik tanımlamaları ve fonksiyonel özellikleri üzerine yeni öneriler sunmaktır. Bu makalede 2012 ve 2017 yıllarında Boncuklu Tarla kazılarında bulunan ve tipolojik olarak belli form veren örnekler incelenmiş ve bu bağlamda söz konusu objelerin tipolojileri ve işlevleri üzerine yeni öneriler sunulmuştur.
Çemka Höyük Ppna Dönem Mimarisinde Devamlılık Sorunsalı: Mekân, Mimari, Hafıza ve Devamlılık
(2024) Kodaş, Ergül; Çiftçi, Yunus; Özkan, Kazım; İpek, Bahattin; Erbil, Eşref
Arkeolojik ve antropolojik açıdan bir birey, aile veya grubun yaşadığı sabit yer/alan olarak tanımlanabilecek olan mekânın uzun süreli kullanımı ve birtakım yapıların aynı alana tekrar tekrar inşa edilmesi arkeolojik açıdan bir mimari devamlılık olarak yorumlanmaktadır. Söz konusu devamlılık, Yakındoğu neolitiğinde, yapıların sadece teknik bir mimari sürekliliğini temsil etmediği öne sürülmekte dir. Bu bağlamda mimari devamlılık, herhangi bir mekânın sahip olabileceği olası bir aidiyet duygusu ile ilişkilendirilmekte ve olası bir aidiyet anlayışının metaforik ölümsüzlüğünün somutlaştırılmış hali olarak yorumlanmaktadır. Yukarı Dicle Vadisi’nde bulunan ve Çanak Çömleksiz Neolitik Dönem’in ilk evres ine tarihlenen (PPNA) mimari öğelerin açığa çıkarıldığı Çemka Höyük yerleşim yerinde yapılan kazılar sonrası söz konusu mekânsal devamlılık üzerine yeni veriler elde edilmiştir. Çemka Höyük’ün sunmuş olduğu veriler erken yerleşimlerde ortaya çıkarılan mimari ve kültür arasında ilişkilendirmelerde old ukça önemli sonuçlara değinmekle birlikte yerleşim alanı içinde bireysel veya kamusal olguları da gözler önüne sermektedir. Çemka Höyük’ü mimarisi, özellikle mekân (bireysel ve kamusal), kültürel aidiyet ve inanç gibi oluşumlarla birlikte düşündüğümüzde Neolitik hafıza konusunda önemli bilgiler sunmaktadır. Keza yerleşimin Epi-Paleolitik Dönem sonundan Çanak-Çömleksiz Neolitik A evresi sonuna kadar bir devamlılık sunmasından dolayı erken yerleşimlerde bu durumun daha iyi anlaşılmasına vesile olacaktır.
Çemka Höyük’te Açığa Çıkarılan Çanak-çömleksiz Neolitik Dönem A Evresi Radyan Planlı Yapıları
(2020) Kodaş, Ergül; Genç, Bülent; Çiftçi, Yunus
Son yıllarda, Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde baraj kurtarma kazılarıyla paralel olarak artan arkeolojik kazı çalışmalarında bölgenin uzak geçmişine dair önemli bilgiler elde edilmiştir. Bilhassa Ilısu Barajı ve HES Projesi kapsamında yapılan arkeolojik kazılar sonrası bölgenin Neo-litik Çağ kültürleri üzerine önemli veriler ortaya çıkarılmıştır. Bu bağlamda Ilısu Barajı ve HES Projesi kapsamında 2019 yılında Çemka Höyük’te yürütülen arkeolojik kazılar Yukarı Dicle Vadisi Çanak-Çömleksiz Neolitik dönem A evresi ve Geç Epi-Paleolitik dönem hakkında önemli bilgiler vermektedir. Yerleşim yerinde çok sayıda yuvarlak planlı yapı, yontmataş ve sürtme taş alet ve mezar açığa çıkarılmıştır. Çemka Höyük yerleşim yerinin bir diğer özelliği ise Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde örneği olmayan ve daha çok Suriye’de bulunan yerleşim yerleri ile özdeşleştirilen Rad-yan Planlı (içten köşeli bölmeli yuvarlak planlı1) yapıların bulunmasıdır. Hem Çanak-Çömleksiz Neolitik Dönem’de bölgenin kültürel yapısı hem de çevre bölgelerle olan ilişkisi hakkında önemli bilgiler vermektedir.
Hindilla Mağarası ve Çevresinde Tespit Edilen Tarihöncesi Dönem Yerleşimleri üzerine bazı Gözlemler (Mardin/Türkiye)
(2023) Kodas, Ergul; Çiftçi, Yunus; Erdem, Çağdaş; İpek, Bahattin
The Hindilla Cave and other settlements around it, which were discovered during the Pleistocene and Early Holocene Period Archaeological Survey of the Artuklu, Kızıltepe, Yeşilli and Nusaybin Districts of Mardin, provide new information on the prehistoric periods of the region. However, the presence of chipped stone tools dating to the Paleolithic Age in the layers found in Hindilla Cave is of par- ticular importance. In addition, the finds found in the same region and dated to the Epi-Paleolithic or Pottery-Pottery Period bring along new discussions on the neolithicization process of the region.
Citation - WoS: 8
Citation - Scopus: 8
Symbolism in action: Techno-typology, function, and human-artefact dynamics in figured/non-figured bone plaques from Pre-Pottery Neolithic Boncuklu Tarla, Turkey
(Elsevier, 2022) Kodaş, Ergül; Yelözer, Sera; Çiftçi, Yunus; Baysal, Emma L.
Among the artefacts of fundamental importance in the context of symbolism and iconography during the Neolithization process in northern Mesopotamia, there is much research about, and publication relating to, human figurines or statues, animal figurines or statues, figured stone objects, stone vessels, bone plaques, wall decoration (paint, relief, or incision) and stone pillars. While among these various research topics bone plaques have been noticeably less studied than other classes of small finds, they are gradually gaining importance. From the figurative and typological perspective, these objects carry importance for their visual characteristics and their regional variety, but it is notable that their typological differences and functions are still not well understood. This study opens a new debate about the techno-typological characteristics, regional distribution, and modes of use of these objects starting from a group of bone plaques recovered from burial contexts during the excavations of the Pre-Pottery Neolithic settlement of Boncuklu Tarla in southeast Turkey. Portable symbolic artefacts are found to show significant overlaps between materials, iconography and use as well as regional identities and temporal continuities in techniques and decoration.
Uluköy Mağarası Kazıları, Mardin/Türkiye: İlk Rapor
(2024) Kodas, Ergul; Çiftçi, Yunus; Dinç, Onur; Erdem, Çağdaş; İpek, Bahattin; Kodas, Charlotte Labedan; Ayazgün, Şinda; Şinda,
Although research on the Palaeolithic Age in Anatolia is limited, it has gradually increased and started to yield clearer results. Most of the research on the Palaeolithic Age in the region consists of surveys, with archaeological excavations being quite limited. Our knowledge about this period is primarily based on information obtained from surveys, with only a small contribution from the few archaeological excavations conducted. As a result of the research carried out in Anatolia, the existence of almost all phases of the Palaeolithic Age is known. However, in Southeastern Anatolia, which is also an important part of Northern Mesopotamia, much less research has been conducted. The Uluköy Cave (Şıkefta Elobrahimo) in the Uluköy neighborhood of the Kızıltepe district of Mardin province provides important information on the Palaeolithic Age. The archaeological layers found in this settlement add a new dynamic to Palaeolithic research in the region and reveal the existence of chipped stone industries, such as Yabrudiyan, Hummaliyan, and Emireh, which are mostly defined in the Syria-Levant area, in Southeastern Anatolia (Northern Mesopotamia).
Yontmataş Bulgular Işığında Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde Yeni Bir Çanak-çömleksiz Neolitik Dönem Yerleşim Yeri: Tarin Mağarası
(2021) Abakay, Ayda; İpek, Bahattin; Genç, Bülent; Dinç, Onur; Çiftçi, Yunus; Tümer, Hale; Kodaş, Ergül
Yukarı Dicle Vadisi ile Yukarı Habur Bölgesi arasında bulunan Tur Abdin dağ sırası üzerinde bulunan Tarin Mağarası yontmataş buluntuları Çanak-Çömleksiz Neolitik Dönem’in erken evrelerine ve Paleolitik Çağ’a tarihlenmektedir. Bir mağara ve terası üzerinde bulunan yerleşim yerinde yontmataş aletler dışında başka bir buluntuya rastlanmamıştır. Söz konusu mağaranın çevresinde ele geçen Çanak-Çömleksiz Neolitik Dönem yontmataş aletler Güneydoğu Anadolu’da daha çok höyükleşme konteksti üzerinden tanımlanan bu dönemin bölgede daha dağlık alanlarında bulunan mağaralarda veya mağara teraslarında da farklı bir model olarak yaşanmış olabileceğini düşündürmektedir. Ayrıca aynı bölgede bulunan derin vadiler içerisinde veya mağara teraslarında tespit edilen diğer yontmataş buluntu alanları Geç Epipaleolitik ve Neolitik Çağ’da söz konusu dağlık bölgede düşünüldüğünden daha yoğun bir yerleşmenin söz konusu olduğunu destekler niteliktedir.