Browsing by Author "Ayaydin, Zeynep"

Now showing 1 - 4 of 4

Analysis of Microorganisms Isolated from Tracheal Aspirate Cultures and Their Antibiotic Susceptibility Profiles: A Retrospective Study from 2018 to 2022
(Frontiers Media SA, 2026) Sanmak, Erkan; Cil, Baris; Ayaydin, Zeynep; Canbaz, Hayri; Davarci, Ismail; Gokdemir, Gul Sahika; Guler, Gokhan
Background: To determine the distribution of microorganisms isolated from tracheal aspirate (TA) cultures and their antimicrobial susceptibility patterns, and to assess resistance differences between intensive care unit (ICU) - and ward-derived isolates as well as temporal trends across years. Methods: Tracheal aspirate specimens obtained at a tertiary-care center between 2018 and 2022 were retrospectively reviewed. Only growth meeting laboratory acceptance criteria for causative pathogens was analyzed (semi-quantitative culture thresholds with cytologic quality control). Bacterial identification was performed using automated systems, and antimicrobial susceptibility testing was interpreted according to EUCAST standards. In addition to descriptive analyses, annual resistance trends and a joinpoint regression analysis (annual percent change) were conducted. Results: Of all causative isolates, 83.8% were Gram-negative. The most frequent pathogens were Klebsiella spp., Acinetobacter spp., and Pseudomonas spp. For Klebsiella spp., resistance to cephalosporins and fluoroquinolones was generally >90%, meropenem >80%, whereas imipenem showed comparatively higher susceptibility. In Acinetobacter spp., resistance was very high to most agents, with amikacin showing the lowest resistance. In Pseudomonas spp., resistance rates ranged from 40% to 55%, and amikacin emerged as the most active agent. Resistance was systematically higher in ICU-derived isolates than in ward isolates. Joinpoint analysis identified a single breakpoint around 2020; resistance trajectories during 2018-2020 were heterogeneous, with increases observed for some organism-antimicrobial combinations, followed by divergent patterns thereafter. Conclusion: The predominance of Gram-negative pathogens and the high resistance burden in our center support locally tailored Gram-negative coverage for empiric therapy alongside early de-escalation. Temporal patterns underscore the need to update empiric policies using annual local surveillance data and to reinforce infection control and antimicrobial stewardship, particularly in ICUs.
Beyin-Omurilik Sıvısı Enfeksiyonlarında Koagülaz-Negatif Stafilokokların Baskınlığı Ve Gram-Negatif Direncin Artışı (2018-2024)
(2025) Dıcle, Yalçın; Sanmak, Erkan; Canbaz, Hayri; Aydın, Elif; Ayaydin, Zeynep
Amaç: Bu çalışmada, 2018-2024 yılları arasında üçüncü basamak bir hastanede beyin-omurilik sıvısı (BOS) örneklerinden izole edilen mikroorganizmaların dağılımı ve antibiyotik duyarlılık profillerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Menenjite neden olan etkenlerin ve direnç paternlerinin belirlenmesi, ampirik tedavinin yönlendirilmesi ve etkili enfeksiyon kontrol stratejilerinin geliştirilmesi açısından kritik önem taşımaktadır. Yöntem: Toplam 54 BOS örneği retrospektif olarak incelendi. Hastaların %46.3’ü kadın, %53.7’si erkek olup olguların yaklaşık yarısı (%46.3) 18 yaşın altındaydı. İzole edilen mikroorganizmalar standart mikrobiyolojik yöntemlerle tanımlandı ve antibiyotik duyarlılık testleri rutin laboratuvar protokolleri doğrultusunda gerçekleştirildi. Elde edilen verilerde sık izole edilen patojenler ve antibiyotik direnç profilleri analiz edildi. Bulgular: En sık izole edilen patojenler koagülaz-negatif stafilokoklar (KNS), Acinetobacter baumannii ve Klebsiella pneumoniae oldu. KNS izolatlarının yaklaşık %90’ı metisiline dirençli bulundu. Gram-negatif izolatlarda karbapenem ve kolistin gibi son seçenek antibiyotiklere karşı belirgin direnç paternleri saptandı. Vankomisin, tüm stafilokok ve enterokok izolatlarına karşı etkinliğini korudu. Dikkat çekici bir bulgu, pediatrik olguların yüksek oranıydı; bu da çocukların merkezi sinir sistemi enfeksiyonları için özellikle savunmasız bir grup olduğunu düşündürmektedir. Sonuç: BOS örneklerinden izole edilen ilaca çok dirençli mikroorganizmaların yüksek oranlarda görülmesi, menenjit tedavisinde ampirik tedavi protokollerinin yerel direnç verilerine göre uyarlanmasının önemini vurgulamaktadır. Patojenlerin ve antibiyotik direnç profillerinin düzenli olarak izlenmesi, enfeksiyon kontrol önlemlerinin geliştirilmesine ve ampirik tedavi kılavuzlarının güncellenmesine önemli katkı sağlayacaktır.
Investigation of Anti-Neutrophil Cytoplasmic Antibody by Indirect Immunofluorescence Assay in COVID-19 Patients
(Galenos Publ House, 2025) Ayaydin, Zeynep; Ozcan, Nida; Mermutluoglu, Cigdem; Atmaca, Selahattin; Tekin, Ali Cem
Aim: Coronavirus disease-2019 (COVID-19) has been suggested to trigger the production of autoimmune antibodies and contribute to the development of anti-neutrophil cytoplasmic antibody (ANCA)-associated vasculitis. This study aims to investigate the presence of ANCA among COVID-19 patients. Methods: This cross-sectional, prospective analysis included 200 COVID-19 patients with positive polymerase chain reaction test results for severe acute respiratory syndrome-coronavirus-2 and no history of autoimmune disease, recruited between June 2021 and November 2022. The control group included 50 age-matched healthy blood donors. The ANCA profile was assessed using the indirect immunofluorescence assay method with the EUROPLUS Granulocyte Mosaic EUROPattern test kit (EUROIMMUN, Germany) on sera samples of the patient and control groups. Results: Perinuclear ANCA (p-ANCA) was detected in 12 of 200 COVID-19 patients (6.0%) and cytoplasmic ANCA (c-ANCA) was detected in 15 of 200 patients (7.5%). No ANCA positivity was observed in the control group (0/50). ANCA positivity among COVID-19 patients (27 of 200, 13.5%) was statistically significantly higher than in the control group (p<0.05). ANCA positivity was significantly higher in intensive care unit (ICU) patients (21 of 77, 27.3%) compared to non-ICU patients (6 of 123, 4.9%) (p<0.05). Conclusion: ANCA presence in ICU patients supports the hypothesis that COVID-19 triggers ANCA synthesis and contributes to disease severity.
Yararlı Bakteriler Fırsatçı Patojenlere Dönüşürse! Probiyotik Alımı Sonrası Gelişen Alkalihalobacillus clausii Sepsisi: Türkiye’den İlk Olgu Sunumu
(2025) Özcan, Nida; Ayaydin, Zeynep; Talay, Mehmet Nur; Azarkan, Ayşe Batgi; Tekin, Ali Cem; Bilik, Özge Alkan
Akut ishal, özellikle çocukluk çağında, potansiyel olarak zararlı sonuçları olan ciddi bir hastalıktır. Probiyotikler genellikle akut ishal tedavisinde kullanılmaktadır. Burada, Bacillus clausii (Alkalihalobacillus clausii) içeren ticari preparat kullanımı sonrası sepsis gelişen 17 yaşında serebral palsili bir kadın hasta olgusu sunulmuştur. Kan kültürlerinden izole edilen koloniler Vitek-2 otomatik sistemi ile Bacillus clausii (A. clausii) olarak tanımlanmış ve MALDI TOF-MS ile doğrulanmıştır. Probiyotik preparatından üretilen A. clausii suşunun antibiyotik duyarlılık paternine göre hastamızdan izole edilen suşla yüksek ihtimalle aynı suş olduğu kanaatine varılmıştır. Hastaya teikoplanin tedavisi uygulanmıştır. Literatür araştırmamıza göre, bilindiği kadarıyla olgumuz Türkiye’de bildirilen ilk A. clausii sepsisi olgusudur. Özellikle bağışıklık sistemi çeşitli sebeplerle zayıflamış hastalarda probiyotik preparatlar dikkatli kullanılmalıdır.