Browsing by Author "Sizer, Esra"

Now showing 1 - 2 of 2

Alerjik Rinitli Çocuklarda Tedavi Uyumunun Yaşam Kalitesi ve Ruh Sağlığı Üzerine Etkileri
(2025) Kose, Hülya; Sizer, Esra
Objective: This study aims to assess how adherence to treatment in children with allergic rhinitis (AR) affects their quality of life, particularly in relation to sleep and other psychiatric symptoms. Method: The study included 67 children between the ages of 8 and 18 years who were being followed up with a diagnosis of allergic rhinitis and 67 healthy children presenting to the healthy child outpatient clinic. Parents completed the Strengths and Difficulties Questionnaire, while the children completed the State-Trait Anxiety Inventory, the Quality of Life Scale for Children, the Pittsburgh Sleep Quality Index and the Morisky Medication Adherence Scale. Results: In the allergic rhinitis (AR) group, the SDQ total score, peer problems and emotional symptoms subscale scores were significantly higher and the social skills score was lower (p<0.001). In the PedsQL scale, all subscales except emotional functioning and total score were significantly lower in the AR group (p<0.05). Sleep total score was significantly higher in the AR group (p=0.002). According to the MMAS-8 score, the AR group was divided into two subgroups; a negative correlation was found between emotional symptoms, behavioral problems and SDQ total scores and a positive correlation was found between physical health, emotional and psychosocial functioning and MMAS-8 in the low adjustment group (p<0.05). There was a negative correlation between sleep score and MMAS-8 (p=0.011). A significant difference was found only in MMAS-8 scores according to the type of medication use; medication adherence was significantly higher in the montelukast group than in the inhaled steroid group (p=0.009). Conclusion: In conclusion, we observed that decreased adherence to treatment in children with allergic rhinitis negatively affects children's quality of life, sleep quality, and social and psychological functioning. This emphasizes the importance of developing structured intervention programs to increase adherence to treatment and improve sleep quality in children with allergic rhinitis.
Çocuklarda Adenoid Hipertrofisi Tanısında Kullanılan Yöntemlerin Kaygı Üzerindeki Etkileri
(2025) Çıray, Remzi Oğulcan; Sizer, Esra; Demir, Songül; Yorgancılar, Edız
Amaç: Bu çalışmada, adenoid hipertrofisi tanısında kullanılan lateral nazofaringografi ve nazal endoskopi sırasında çocukların duygusal ve davranışsal tepkilerini değerlendirerek bu yöntemlerin tıbbi işlem korkusu üzerindeki etkilerini, ayrıca ebeveynlerin kaygı düzeyleri üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçladık. Yöntem: Adenoid hipertrofisi şüphesiyle başvuran 4–8 yaş aralığındaki toplam 135 çocuk değerlendirildi; 70’ine lateral nazofaringografi (GG), 65’ine nazal endoskopi (NEG) uygulandı. Her iki grupta işlem öncesi ve sonrası Çocuk Anksiyete Skalası–Durumluluk (ÇAS-D) ve Çocuk Korku Ölçeği (ÇKÖ), ebeveynlere ise işlem sonrası Durumluk Kaygı Envanteri (STAI–Durumluk) uygulandı. Bulgular: NEG ve GG arasında yaş ve cinsiyet açısından anlamlı fark saptanmadı (p=0,211; p=0,233). İşlem öncesi gruplar arasında ÇKÖ ve ÇAS-D puanları açısından anlamlı fark gözlenmedi (p=0,583; p=0,059).İşlem sonrasında NEG’ de ÇKÖ puanı (ort: 2,80 ± 1,12), GG grubuna göre (ort: 0,86 ± 1,03) anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0,001). Benzer şekilde, ÇAS-D puanı da NEG’ de (ort: 7,00 ± 2,46) GG' ye göre (ort: 3,17 ± 1,93) anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,001). Ayrıca, tanı yönteminin ÇKÖ ve ÇAS-D puanları üzerindeki etkisinin cinsiyete bağlı olarak değiştiği saptandı (p=0,012; p=0,001). Sonuç: Nazal endoskopi uygulamasının, lateral nazofaringografiye kıyasla hem çocuklarda hem de ebeveynlerde daha yüksek düzeyde kaygıya neden olduğu gözlemlenmiştir. Bu nedenle, tüm tıbbi girişimlerde olduğu gibi, işleme özgü olacak şekilde çocuklarda işlem öncesi kaygının azaltılmasına yönelik bilgilendirmenin; yaş, cinsiyet ve bilişsel gelişim düzeyi gibi bireysel özellikler göz önünde bulundurularak yapılandırılması ve gerekirse destekleyici psikososyal yaklaşımlarla güçlendirilmesi önerilmektedir.