Fakülteler

Permanent URI for this communityhttps://hdl.handle.net/20.500.12514/14

Browse

Now showing 1 - 20 of 97

SÖZLÜ KÜLTÜR ÇERÇEVESİNDE SÜRYANİLERDE SOSYAL YAŞAM DİNAMİKLERİNİN DEĞİŞMESİ/ZAYIFLAMASI
(akademisyen yayınevi, 2020) Yeşilmen, Halit
Postmodern yaklaşımlarla günümüzde eleştirilen modernitenin, geleneksel denilebilecek yapılara yönelik en temel etkisinin söz ve söz dinamiklerine karşı olmak üzere zihin alanına (mesela; bireyselleşme, sekülerizm, rasyonelleşme, pozitivizm, pragmatizm gibi) yöneliş ile kendini gösterdiği söylenebilir. Bu çerçevede ve analitik açıdan iki kalın ayırım ortaya koymak gerekirse; geleneksel yapıları sözlü kültür, moderniteyi de yazılı kültür (sözün teknolojileşmesi) üzerinden değerlendirmek mümkündür. Buna bağlı biçimde geleneksel yapılara ilişkin olarak “kolektif hafıza” (iletişimsel hafıza), modernleşmeyi temsilen de “tarihsel hafıza” (seçici ve kurgusal hafıza) ayırımı yapılabilir. Günümüzde, iletişimsel özelliğiyle ön plana çıkan kolektif hafızanın yerine güncel sosyo-politik konumlanmayla ilintili bir şekilde ve tarihsel verilerden yola çıkarak seçici, kurgusal/işlemsel biçimde inşa edilen ve yeni teknolojik araçlarla yaygınlık kazanabilen “tarihsel” ve “kitlesel/popüler” hafıza biçimlerinin ön plana çıktığı yadsınamaz bir gerçektir. Bu çerçevede “söz” (sözlü kültür) ile “imaj” (aynı zamanda; zihin, yazı, göz ve görsellik) arasındaki mücadeleyi birçok yerde görmek mümkün. Dolayısıyla şu soruyu sormak da kaçınılmaz bir hal almaktadır: Acaba 21. yüzyıl; küreselleşmenin, postmodernleşmenin ve dijitalleşmenin etkisiyle, modernitenin söze ve sözlü geleneğe yönelik mücadelesini, sözü sahibinden ve bağlamından tamamen kopartmak suretiyle zihinsel ve görsel zemine/alana indirgeyip işleyerek bir zafer mi ilan edecek? Yani sözün canlı doğadaki yaşamsal (hayati) varlığını/alanını, canlılığından soyutlayarak tamamen işlemsel boyuta mı indirgeyecek?
MİDYAT AKTAŞ MEVKİİ BİREYLERİNE AİT CALCANEUS KEMİĞİNDEN METRİK VE NONMETRİK DEĞERLENDİRME
(2018) Ayşe ACAR
Calcaneus kemiğinin dayanıklı yapıda olması, kazı alanlarında daha sık ve sağlam durumda bulunmasını sağlamaktadır. Çalışmada calcaneus kemiği üzerinden metrik özelliklere dayanan cinsiyet ve boy tahmini, nonmetrik incelemelerle belirlenen facet tiplerinin sıklığı hesaplanmıştır. Bu çalışmanın amacı, demografik bilgileri bilinmeyen (Cinsiyet, Yaş, Boy vs.) Midyat Aktaş Mevkii bireylerine ait calcaneus kemiğinden metrik olarak cinsiyet ve boy tahmini yapmak ve non metrik incelemelerle articuler facet tiplerini sınıflamaktır. Çalışmada kullanılan 66 adet materyal 2013 yılında Mardin Müzesi başkanlığında yürütülen Midyat Aktaş Mevkii kazı alanından elde edilmiştir. Kalıntılar Mardin Artuklu Üniversitesi osteoloji laboratuvarına getirilerek temizlik çalışması yapılmıştır. Uzunluk ve genişlik ölçümleri için hem sağ hem de sol taraf kullanılmış, ölçümler dijital kumpas kullanılarak yapılmıştır. Nonmetrik sınıflandırma için Gupta ve arkadaşları ve Compos ve Pellico’nun geliştirmiş oldukları sınıflandırmalar ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda, cinsiyeti tahmini için 54 adet maksimum calcaneus uzunluğunun aritmetik ortalaması kullanılmış ve 26 adet erkek, 28 adet kadın birey tahmin edilmiştir. Boy tahmini için Holland’ın geliştirmiş olduğu formül çalışmamıza uygulandığında erkeklerin boy ortalaması 174,14 +-5,03 cm, kadınların boy ortalaması 161,56+-3,6 cm olarak hesaplanmıştır. Nonmetrik bulgularda Compos ve Pellico’nun geliştirdiği sınıflandırma 65 adet calcaneus kemiğine uygulandığında en sık rastlanan tip B tipi, cinsiyetler arası değerlendirmede erkeklerde en sık görülen tip A3 ve B2 tipi, kadınlarda ise B tipi olduğu gözlenmiştir. Gupta ve arkadaşlarının geliştidiği sınıflandırma çalışmamıza uygulandığında en sık görülen tip 1 tipidir. Erkek ve kadınlar arasında en sık görülen tip 1 tipi olmuştur. Sonuç olarak, calcaneus kemiğinin metrik ve nonmetrik incelemelerinin kimliklendirme çalışmalarında önemli bir yere sahip olduğu tespit edilmiştir.
Did the historical range of the European bison (Bison bonasus L.) extend further south?—a new finding from the Yenikapı Metro and Marmaray excavation, Turkey
(Mammal Research, 2017) Onar, Vedat; Soubrier, Julien; Toker, Nezir Yaşar; Llamas, Bastien; Sıddıq, Abu Bakar; Pasicka, Edyta; Tokarska, Malgorzata
The origin of the European bison (Bison bonasus, Linnaeus, 1758) has been widely discussed and investigated in recent years. The species had a wide historic geographic distribution throughout the European continent during the middle and late Holocene, ranging from France in the west to the Caucasus in the east. However, archaeological evidence is needed to resolve the southern extent of the European bison distribution. We discovered one bison skull fragment during archaeological excavations in 2008 in the area of Yenikapı Metro and Marmaray (Turkey). Radiocarbon dating indicated the skull was deposited during the Byzantine period (seventh to eighth century AD). Mitochondrial genome analyses provided clear evidence that the skull was from a European bison. This is the first unambiguous evidence of the presence of this species in southeastern Europe during Byzantine times, which validates the historical written records of a potentially wider range of the European bison in historical times.
Some ethnoarchaeological notes on Alaybeyi Höyük in the light of present Alaybeyi Village
(Bilgin Kültür Sanat Yayınları, 2019) Sıddıq, Abu Bakar; Savaş, Burcu; Çoşar, Engin; Altunkaynak, Gülşah
Ethnographic methods have a long history of use for the reconstruction of human behavior and cultural patterns at archaeological sites (e.g., Broderick, 2016; Sinopoli, 1991). However, although the record and interpretation of living culture have been practiced in academia for centuries, ethnoarchaeology as a sub-discipline of archaeology has emerged particularly during the 1960s. Since then, this disciplinary tool has been applied for examining and solving the archaeological problems including, site formation and depositional processes, documentation of technological advancements, settlement patterns, human-environment interactions, social systems and social strategies, as well as ideologies and belief systems. Aiming to explore some significant clues regarding to the unanswered questions about the subsistence strategies, rituals, animal burials, architecture, technologies, and human-environment interactions at Alaybeyi Höyük, an ethnographic field study was planned to be carried out particularly in Erzurum plain. In this case, the Alaybeyi village was found to be the most suitable study area since it lies at the closest location of Alaybeyi Höyük. Besides, people in the village still live on cattle pastoralism, small scale agriculture, as well as with an environmental condition probably very much similar to that experienced by the Chalcolithic and Iron Age people at Alaybeyi Höyük.
Citation - WoS: 3
Citation - Scopus: 6
Abluted capitalism: Ali Shariati's critique of capitalism in his reading of Islamic Economy
(Sage, 2015) Şengül, Serdar
Islamic sociologist Ali Shariati is a leading figure of the reconstruction of religious thought in the Islamic world known especially for his anti-capitalist stance and leftist reading of Islamic history. In the philosophy of history that he developed, he classified religions as religions of tawheed (unicity of God) and religions of shirk (multiple gods). According to this new reading of history, the main struggle is not between religion and secularism but between religions of tawheed and of sheerk. The issue of the gaining and the distribution of the property is central to his classification. Shariati argued that followers of tawheed and of sheerk can be found in all religions including Islam. To support his argument Shariati explored how capitalistic understanding of Islam has been developed and legalised while anti-capitalist messages and orders of Islam were marginalised and illegalised just after the death of the Prophet Mohammed. He analysed the rivalry between his close companions over the content of a proper Islamic economic order and how this rivalry gave way to two contradicting understanding of Islam, marks of which can be seen today in the contemporary Muslim world. He coined the term abluted capitalism' to define the economic policies of Muslim sovereigns to make Islam compatible with capitalist economic principles.
Animal remains of Alaybeyi Höyük
(Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, 2019) Sıddıq, Abu Bakar
This paper presents the zooarchaeological observations on animal remains of Alaybeyi Höyük unearthed from 2016 and 2017 excavation sessions. Dated to 4721–4553 cal. BC, Alaybeyi stands so far as the oldest archaeological settlement discovered in northeast Anatolia. Therefore, the faunal assemblage at Alaybeyi offers great opportunity to study the status of animals and their relationships with humans in the largely unexplored Kars-Erzurum plateau covering a period from the Chalcolithic to Late Iron Age. Taxonomic and osteometric analyses show that, like the present day, cattle were dominant over caprines, revealing extensive cattle pastoralism in the region for at least about 7 millennia. While caprines too were significant in the subsistence strategy of local humans, there was not any sign of raising pigs. Significant numbers of wild species including carnivores, aquatic mammals, and rodents, as well as resident and migratory birds, were also hunted by Alaybeyi people. Additionally, horse burials, horse cult, dog burials, and a rich number of dog bones present animals as versatile actors in various ritual and symbolic practices at the site.
New Insights on the Ethno-religious Diversity in Bangladesh
(CenRaPS Journal of Social Sciences, 2020) Habib, Ahsan; Sıddıq, Abu Bakar
Bangladesh has been a favorable land of human habitation because of the abundance and easy access of natural resource. People groups of diverse ethnicity and religious background migrated into Bengal since prehistoric period. Several waves of force migrations also occurred during colonial time, particularly to supply a large number of indentured laborers (bonded slaves) in newly developed tea estates. Consequently, Bangladesh has a population diverse in color, morphological trait, ethnicity and religious practice. However, while the majority of them are recognized as Bengali, some unique people groups are living with their distinct ethnic identities and religious beliefs, officially known as tribal people. In most of the cases these distinct people groups live side by side with the mainstream Bengali people and repeatedly presented to be the witnesses of ethno-religious harmony. Till date, about 30 of such isolated tribal groups were official reported and narrated in academic literature. However, a total of about 50 other people groups of distinct ethno-religious identities were recently documented as part of ongoing ethnographic explorations across Bangladesh. This research aims to introduce some of these people groups including Malpahari, Lohar, Paharia, Turia, Kol, Pahan in the north; Kowl, Shobor, Sinteng, Retra, Kanu, Bhar, Kharia, Koch, Pashi, Bindi, Turia, Rawtia, Lalong, Bagdi, and Ghashi in the northeast; and Pankho, Khushi, and Usheyi in the southeastern part of Bangladesh. Discussing some new aspects, it also aims to bring some new sheds of lights in the study of ethno-religious diversity of Bangladesh.
Citation - WoS: 7
Citation - Scopus: 8
Length estimation of Atlantic bluefin tuna (Thunnus thynnus) using vertebrae
(Wiley, 2022) Andrews, Adam J.; Mylona, Dimitra; Rivera-Charún, Lucia; Winter, Rachel; Onar, Vedat; Sıddıq, Abu Bakar; Tinti, Fausto; Morales-Muniz, Arturo
Atlantic bluefin tuna (Thunnus thynnus; BFT) is a large (up to 3.3 m in length) pelagic predator which has been exploited throughout the eastern Atlantic and Mediterranean since prehistoric times, as attested by its archeological remains. One key insight derivable from these remains is body size, which can indicate past fishing abilities, the impact of fishing, and past migration behavior. Despite this, there exists no reliable method to estimate the size of BFT found in archeological sites. Here, 13 modern Thunnus spp. skeletons were studied to provide power regression equations that estimate body length from vertebra dimensions. In modern specimens, the majority of BFT vertebrae can be differentiated by their morphological features, and thus, individual regression equations can be applied for each rank (position in vertebral column). In an archeological context, poor preservation may limit one's ability to identify rank; hence, “types” of vertebrae were defined, which enable length estimates when rank cannot be determined. At least one vertebra dimension, height, width, or length correlated highly with body length when vertebrae were ranked (R2 > 0.97) or identified to types (R2 > 0.98). Whether using rank or type, length estimates appear accurate to approximately ±10%. Finally, the method was applied to a sample of Roman-era BFT vertebrae to demonstrate its potential. It is acknowledged that further studies with larger sample sizes would provide more precision in BFT length estimates.
KAVRAM VE SÜREÇ YÖNLERİYLE KÜLTÜR SORUNUNU DEĞER FENOMENİ ÜZERİNDEN AŞMA İMKÂNI
(İKSAD, 2020) Yeşilmen, Halit
Kültür (uygarlık ve medeniyet kavramları ile birlikte) her ne kadar tarihi süreçte farklı ve çok yönlü anlamlarda kullanılan bir serüvene sahip olsa da günümüzde, yani küreselleşme sürecinde, mevcut yapıların çözülmesi ve aktör yaklaşımların öne çıkması, ayrıca dijital merkezli yaşam formunun hızlanması nedeniyle değeri azalan bir kavram haline gelmiştir. Bu süreçte kültür, ne olduğu belirsiz bir hüviyete evirilmektedir. Bu evirilmenin en önemli sebeplerinden biri, kategorik de olsa kültür teriminin işaret ettiği yapısal özelliklerin artık bu kavramla karşılanamamasıdır. İnşa reflekslerine rağmen çözülmelerin de hız kazanması ve bundan dolayı yeni inşa süreçlerinin kısa süreli olması da bu nitelikteki bir karşılıksızlığı sürekli hale getirmektedir. Anlamın her geçen gün sosyo-kültürel yaşamdan buharlaşması, zaten bir muammaya sürüklenen kültür kavramının ve kültürün daha da belirsizleşmesine sebep olmaktadır. Buna mukabil çalışmada değer kavramı ele alınmış, söz konusu edilen buharlaşmaya rağmen sosyo-kültürel alanda değersiz (tüm kültürler eşdeğerdedir anlamında değil) bir yaşamın olamayacağı ortaya konmuştur. Bundan hareketle kültür ve kültürel süreçlerin temel dinamiğinde değer ve değersel etkileşimlerin olduğu yönünde bir yaklaşıma ulaşılmıştır. Bu temel dinamik ve yaklaşım, belirtilen buharlaşma karşısında değer hassasiyetinin günümüzde de geçerli olduğunu, ek olarak meselenin değerin hangi yönde ve ne ile inşa edildiği (değeri belirleme mücadelesi) noktasında düğümlendiğini imlemektedir. Günümüzde kültür, etimolojik anlamında söz konusu olan doğa zeminini kaybetmiş görünmektedir. İnsanın doğayla organik bağı göz önüne alındığında, bu zeminin kaybolmasıyla aslında bir değer-anlam zemininin de yokluğu ortaya çıkmaktadır. Doğa-insan-kültür ilişkisi çerçevesinde ifade edilen değer dinamiğinin ve değer zemininin son kertede insanda saklı olduğu söylenebilir. İnsan yaşamının hiçbir şeye değmeyen bir yöne sürüklenmesi durumunda değer dinamiğinin zayıflamasıyla birlikte kültür de yok olacaktır. Bu itibarla değer yaklaşımının kültür ile ilgili irdelemelerde önemli açıklama imkânları sunduğu sonucuna ulaşılmıştır. Değer olgusunun “değmek” kök anlamı ile birlikte, yapılan eylemin kıymet veçhesiyle karşılanabilmesi durumuna, önemine ve niteliğine işaret eden “karşılık olma” anlamıyla ilişkili olarak “karşılaşma”, “temas”, “mübadele” (kavramsal, ahlaki ve maddi düzlemde), “etkileşim” ve “değişim” gibi kültürel süreçlere gönderme yapan temel bir kapsamda olduğu görülmüştür. Dolayısıyla değer yaklaşımının (anlam-değer ilişkisi de dâhil olmak üzere) kültürle ilgili ortaya konan ister kültüralist ve semiyotik isterse de etkileşimsel ve süreçsel yaklaşımlara -hiçbirini dışlamadan- kapsamlı bir açıklama imkânı sunduğu neticesine ulaşılmıştır. Değer(ler) hem somut hem de soyut süreçlere ve öğelere (mesela, anlam dünyası) vurgu yapması yönüyle kültürel ve sosyal değerlendirmelerde bir mihenk taşı kıymetindedir. Bu itibarla değerin yapı ve aktör kutuplaşmasında biri diğerini yok sayma yönünde değil, değişim çerçevesinde, yani değer alanında olmak üzere birinin diğerini (ve karşılıklı) karşılaması (karşılayabilmesi) yönüyle bir belirlemenin olduğu neticesine ulaşılmıştır. Dolayısıyla retorik düzeyde değerin ne olduğu (mesela, ister kültürel isterse de ahlaki çerçevede değerlerin sadece sözle ifade edilmesi) değil, ne yaşandığının (bu, sosyal yaşamın hangi anlam dünyasına değdiği hususunu dışlamaz; yani değer, anlam ile de ilişkildir) önem kazandığı, ilgili sorgulamalarda buna dikkat edilmesinin faydalı olacağı görülmüştür: Bu açıdan sosyo-kültürel problem ve çözümlerin temel zemini ve dinamiği de burada aranmalıdır. Bu hem damıtılarak biriken kültürel değerler için hem de gündelik yaşam için geçerlidir. Belirtilen çerçevede değer yaklaşımı, özellikle dijital teknolojinin hızla değer alanını işgal ettiği bir süreçte önem kazanmaktadır.
MİDYAT AKTAŞ MEVKİİ BİREYLERİNE AİT TALUS KEMİĞİNDEN METRİK VE NONMETRİK DEĞERLENDİRME
(2018) Ayşe ACAR
Biyolojik profilin oluşturulmasında ilk ve en önemli aşamalardan biri cinsiyet tahminidir.Bu çalışmanın amacı, demografik bilgileri bilinmeyen (Cinsiyet, Yaş, Boy vs.) Midyat Aktaş Mevkii bireylerine ait talus kemiğinden metrik olarak cinsiyet ve boy tahmini yapmak ve non metrik incelemelerle artiküler facet tiplerini sınıflamaktır.Çalışma materyali, kazı alanındaki dört oda mezardan elde edilen 83 adet yetişkin bireye ait talus kemiğinden oluşmaktadır. Her kemik bir birey olarak değerlendirilmiş kemiğin sağ ve sol tarafı birlikte kullanılmıştır. Ölçümlerde dijital kumpas kullanılmış, ölçümü alınabilen bütün talus kemikleri çalışma için tercih edilmiştir. Maksimum talus yüksekliği, genişlik ve yükseklik ölçüleri alınmıştır.Nonmetrik karakterler için Bilodi ve Agrawal (2003) geliştirdiği sınıflandırma kullanılmıştır.Toplumsal ve kişisel farklar gösteren artiküler faset tipleri Midyat Aktaş Mevkii bireylerinde incelendiğinde en fazla Tip II, en az Tip IV olduğu gözlenmiştir. Talus kemiğinin dayanıklı ve sağlam yapısı arkeolojik alanlarda ve sonrasında oluşabilecek tahribatlarda korunabileceği için, cinsiyet, boy ve artiküler faset ayrımında, metrik ve nonmetrik olarak kimliklendirme çalışmalarında güvenilir sonuçlar elde edilebilmektedir.
Citation - WoS: 4
Citation - Scopus: 6
A cat skeleton from the balatlar church excavation, sinop, Turkey
(MDPI AG, 2021) Sıddıq, Abu Bakar; Onar, Vedat; Köroğlu, Gülgün; Armutak, Altan; Öncü, Öğül Emre; Chrószcz, Aleksander
In the 2015 excavation season, an east–west oriented burial (2015-Grave-14) built with large dimension stone blocks was unearthed on the south edge of “Area IVi” at the Balatlar Church in Sinop, on the northeastern Black Sea coast of Turkey. In this grave, which is dated between the end of the 6th century AD and the first half of the 7th century AD, a human skeleton was found with the head to the west and a cat skeleton was carefully placed next to the right femur. This study on the burial and the cat skeleton within it shows that, compared to the Roman period, the status of cats reached a higher level during the Byzantine period. It was found that alongside of being a pet, the Balatlar cat was a young healthy female individual that instinctively hunted rodents and birds, given that the remains of a rat and a sparrow were found in the region of the abdominal cavity, corresponding with the stomach location in the living animal. The grave presents the most significant direct archaeological evidence of a pet–human bond recorded at any Byzantine site so far.
Citation - WoS: 4
Citation - Scopus: 6
Local trend of symbolism at the dawn of the Neolithic: The painted bone plaquettes from PPNA Kortiktepe, Southeast Turkey
(Elsevier, 2021) Sıddıq, Abu Bakar; Şahin, Feridun S.; Özkaya, Vecihi
The PPNA site of Körtiktepe in the Upper Tigris Basin yielded one of the richest Pre-Pottery Neolithic assemblages in Western Asia. The site also stands among a few key Epipalaeolithic–Neolithic transitional centers that played vital roles in the origin and evolution of Neolithic symbolism in Upper Mesopotamia. The site was occupied from the second half of the 11th millennium BCE, and throughout much of the 10th millennium BCE the sedentary hunter-gatherers at Körtiktepe engaged in a socio-symbolic organization with elaborate funerary practice and extensive manufacture of symbolic artifacts, including figurative plaquettes, engraved stone vessels, incised shaft straighteners with elaborate designs, scepters, and large assemblages of beads, mostly unearthed from c2000 intra-site burials. No other PPN site has yielded such an extensive number of burial remains and grave goods. Here, we present a group of painted bone plaquettes displaying morphological features and some imagery so far not seen at any other Pre-Pottery Neolithic site in Western Asia. Assessing the specimens in light of the wider symbolic practices among the first Neolithic societies, we argue that Körtiktepe was an important center of symbolic trend at the dawn of the Neolithic in the Upper Tigris Basin.
The Plain of Saints and Prophets: The Nusayri-Alawi Community of Cilicia (Southern Turkey) and its Sacred Places
(Cambridge University Press, 2011) Soileau, Mark
Gisela Procházka-Eisl and Stephan Procházka. The Plain of Saints and Prophets: The Nusayri-Alawi Community of Cilicia (Southern Turkey) and its Sacred Places. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag, 2010. 404 pages, 61 color pictures. Cloth €68 ISBN 978–3-447–06178-0.
Adoption and abandon of camel culture in Southeast Anatolia
(Selçuk Efes Kent Belleği Yayınları, 2018) Sıddıq, Abu Bakar; Erdem, Çağdaş; Şanlı, Süleyman
Camels are exotic animals in Anatolia. Except the Palaeolithic site of Karain Cave, no pre-Bronze Age archaeological site reveals any camel remains so far in Anatolia. However, domestic camel became common and very significant in the Early Imperial as well as in the Roman and Byzantine Anatolia. Southeast Anatolian region, being the corridor between Anatolia and Mesopotamia, always played key roles since the early stage of the spread of camel culture in rest of Anatolia. Moreover, from the Bronze Age to nineteenth century onwards, camel pastoralism was very lucrative in Southeast Anatolia mainly because of trade, transport and warfare. While camel culture was gradually abandoned in rest of the Anatolia in the beginning of twentieth century, camels still remained as an important socio-cultural part of pastoral groups in Southeast Anatolia until last 30 years. In the light of archaeozoologic, ethnohistoric and ethnozoological data, this review is aimed to illustrate a glimpse of camel culture in Southeast Anatolia throughout different cultural periods in the region.
BİGALI ROMANLAR ÖRNEĞİNDE “ÇİNGENELİK”İ ANLAMAK: MİMESİS ÜZERİNE NOTLAR
(Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2018) Dişli, Semra Özlem
Bu çalışma Çingene/Roman temsillerinin Bigalı Romanlar üzerindeki etkilerine ve Bigalı Romanların kendilerine ilişkin bu temsilleri nasıl anlamlandırdıklarını, bunları nasıl kullandıklarını tartışmaya odaklıdır. Bu bağlamda çalışmada sorun edilen temel kavram “çingenelik”tir. Bigalı Romanlar, kendilerince yaşam biçimlerini tanımlamak için çingeneliği kullanırlar. Çalışma boyunca çingenelik, Bigalı Romanların kendilerine ilişkin temsilleri taklit etmeleri olarak ele alınacaktır. Öykü veya kopya etmeden farkı ortaya konarak taklit etme, yaratıcı bir uygulamaya işaret eden mimesis kavramı ile tartışılacaktır. Bigalı Romanlar, daha birçok pratik ve söylemi çingenelik başlığı altında ifade etseler de bu çalışma kapsamında çingenelik iki öğe aracılığıyla ele alınacaktır. Bunlardan biri “her şeye rağmen neşeli olma” ile birlikte mizah iken diğeri Bigalı Romanların kendi aralarındaki gizli iletişim biçimidir. Bu iki öğeden hareketle çalışmanın açığa çıkarmayı hedeflediği temel mesele, Bigalı Romanların benimsedikleri mimesis aracılığıyla kendilerine ilişkin temsilleri nasıl kullandıkları ve bu yolla ne tür kazançlar sağladıklarıdır. 2012-2016 yılları arasında Bigalı Romanlar ile yürütülen alan araştırması deneyimine dayanan bu çalışmada etnografik yöntem benimsenmiştir.
Citation - WoS: 1
Citation - Scopus: 1
Lower palatine developmental instability in hybrid Old World camelids
(2020) Parés-Casanova, Pere M.; Sıddıq, Abu Bakar; Morilla-Gorgot, Cristina; Onar, Vedat
Objective: In this research study, we explore the fluctuating asymmetry (FA) of palate Camelus hybrids and their parental species (dromedary and Bactrian). Materials and methods: We studied a sample of pictures from 27 adult skulls of pure Camelus dromedarius (n = 13), Camelus bactrianus (n = 7), and their crosses (n = 7), from two different collections. A set of 11 semilandmarks was located on the palatal region and was studied by means of geometric morphometric methods. The asymmetric variation was analyzed and evaluated for allometric effects, and variation among these three groups was studied using a canonical variates analysis. Results: Among hybrids, there appeared a significantly lower amount of FA in comparison to the parental species, which may reflect the lower levels of genetic stress and higher levels of directional asymmetry, which may suggest the presence of strongly transgressive mastication compared to pure species. Conclusion: Camel hybrids would present increased developmental stability and better adaptation over those of parenteral lines.
Bangladesh: A Potential Prehistoric Corridor between South and Southeast Asia
(CenRaPS Journal of Social Sciences, 2020) Sıddıq, Abu Bakar
Bengal Delta has been a favorable land for dense vegetation and diverse fauna, which were vital for the survival of prehistoric human groups. Although there is a lack of large-scale archaeological exploration, records of stone tools from a series of locations including Sitakunda hill of Chittagong, Chhagalnaiya of Feni, Lalmai-Mainamati region of Comilla, Wari-Bateshwar area of Narsingdi, and Chaklapunji of Habiganj indicate the movements of prehistoric people along the elevated topographic lands of Bangladesh. There are also records of a large number of prehistoric locations in Tripura, Mizoram, Manipur, Meghalaya, Assam, Bihar and West Bengal of India, some of them are very close to and often share equal palaeo-geographical settings with Bangladesh. Particularly over forty prehistoric locations in the neighboring Garo Hills and Khasi Hills of Meghalaya, and over two hundred Palaeolithic locations in Bardhaman, Birbhum, Bankura, Purulia and Midnapur districts of West Bengal signify the busy movements of archaic human groups across Bengal Delta. Besides, the prehistoric tools of east and southeastern Bangladesh demonstrate strong techno-typological resemblances with prehistoric assemblages of the Irrawaddy valley of Myanmar. Presenting some vital palaeo-environmental and archaeological records, this study primarily aims to present the hypothesis that, during the sea level fluctuations in the Pleistocene, the deltaic arcs of Bengal Basin were parts of a possible route for archaic human groups’ dispersal across South and Southeast Asia. It also highlights the importance of large-scale systematic explorations and recording of prehistoric locations in Bangladesh, particularly to understand its potentials in world prehistory.
Çoğunluğu Marjinalleştiren Çatışma: Başörtüsü Sorunu
(ODTÜ Yayınları, 2013) Akbulut Arıkan, Neslihan
Başörtüsü yasakları bir çatışma alanı olarak Türkiye'nin gündeminde uzunca bir süre var olmuştur. Özellikle toplumda 28 Şubat postmodern darbesi olarak bilinen ve 1997’de başlayan süreç bu çatışmanın görüldüğü alan ve mekanları çoğaltmıştır. 28 Şubat sürecinde özellikle eğitim, istihdam ve siyaset alanlarında sistematik olarak uygulanan başörtüsü yasağı uzun yıllara yansıyan geçmiş tartışma ve uygulamaların sonucu olarak görülebilir. İslami bir sembol ve ibadet olarak başörtüsü kullanımının sorun haline gelmesi Cumhuriyet’in kuruluşu ile birlikte yönetime hakim olan asker-sivil bürokrasi ve yönetici elitin uygulamalarına dayanır. Bu nedenle halkının çoğunluğu Müslüman olan bir ülke olarak Türkiye’de başörtüsü sorununu anlamak için Türkiye siyasi tarihindeki gelişmelere bakmak gerekmektedir. Bu bölümde siyasal tarihten günümüze değin başörtüsü sorunu bir çatışma örneği olarak ele alınmaktadır.
Citation - WoS: 32
Citation - Scopus: 31
Ancient DNA from Mesopotamia suggests distinct Pre-Pottery and Pottery Neolithic migrations into Anatolia
(Science, 2022) Acar, Ayşe; Lazaridis, Iosif; Alpaslan-Roodenberg, Songül; Açıkkol, Ayşen; Agelarakis, Anagnostis; Davtyan, Ruben
We present the first ancient DNA data from the Pre-Pottery Neolithic of Mesopotamia (Southeastern Turkey and Northern Iraq), Cyprus, and the Northwestern Zagros, along with the first data from Neolithic Armenia. We show that these and neighboring populations were formed through admixture of pre-Neolithic sources related to Anatolian, Caucasus, and Levantine hunter-gatherers, forming a Neolithic continuum of ancestry mirroring the geography of West Asia. By analyzing Pre-Pottery and Pottery Neolithic populations of Anatolia, we show that the former were derived from admixture between Mesopotamian-related and local Epipaleolithic-related sources, but the latter experienced additional Levantine-related gene flow, thus documenting at least two pulses of migration from the Fertile Crescent heartland to the early farmers of Anatolia.
Türkiye’de İnsan-Hayvan İlişki Bilimi Antrozooloji’nin Faaliyet Alanları
(2018) Sıddıq, Abu Bakar; Erdem, Çağdaş; Şanlı, Süleyman
Öz:Dünya hayatının başlangıcından bu yana insanlar, insandışı diğer hayvanlar ile farklı iletişim ve etkileşim içerisindedir. Antrozooloji bu iletişim ve etkileşimler üzerinde çalışmalar yapmaktadır. Türkiye’nin, Asya, Avrupa ve Afrika üzerinde bir köprü konumunda olması, birçok hayvan türlerine de ev sahipliği yapmasına ve hala yapıyor olmasına imkân sağlamıştır. Özellikle, ilk hayvan evcilleştirmesinin başlamasının yanı sıra evcil hayvan yönetim sisteminin dağıtımında, Anadolulular önemli katkılarda bulunmuştur. Anadolu’daki Erken Neolitik ve ilk medeniyetlere ait yerleşimlerdeki zengin hayvan kalıntıları, bu yorumlara ışık tutmaktadır. Ayrıca Türkiye’de halen dünyanın diğer ülkelerine göre nispeten daha yaygın hayvancılığın olmasının yanında, toplumdaki sosyo-kültürel yapının çok geniş bir parçası olarak hayvanlar rol oynamakta ve şehir kültüründe de çok sayıda ev hayvanlarının olması, bu bölgede güçlü insan-hayvan ilişkileri varlığına işaret etmektedir. Bu nedenle bu kavramsal çalışma, Türkiye için Antrozoolojik çalışmaların ne kadar gerekli olduğunu göstermeyi amaçlamaktadır.

Browse

Browsing Fakülteler by Department "MAÜ, Fakülteler, Edebiyat Fakültesi, Antropoloji Bölümü"