Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerinde Çalışanların Empati ve Tükenmişlik Düzeyleri Arasındaki İlişki

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde çalışanların empati ve tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma tanımlayıcı ve ilişki arayıcı desende yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2022-2023 eğitim öğretim yılında bir ilin merkezinde bulunan üç özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde çalışan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 120 çalışan oluşturmuştur. Verilerin toplanılmasında çalışanı tanıtıcı form, Empatik Eğilim Ölçeği ve Maslac Tükenmişlik Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada çalışanların empatik eğilimleri eğitim durumu değişkeninden, Tükenmişlik düzeyleri ise yaş, gelir durumu, medeni durum, eğitim durumu ve çalışma yılı değişkenlerinden etkilenmektedir. Empatik eğilim duygusal tükenme düzeyini (ß=0.558) arttırmakta, duyarsızlaşma düzeyini (ß=0.516) arttırmakta ve kişisel başarı hissi düzeyini (ß=-0.655) azaltmaktadır. Çalışanların Empati Eğilim Ölçeği puanı ile Maslach Tükenmişlik envanteri duygusal tükenme ve duyarsızlaşma alt boyutları puanları arasında anlamlı düzeyde pozitif orta ilişki, kişisel başarı hissi alt boyutu arasında anlamlı düzeyde negatif orta bir ilişki bulunmaktadır. Sonuç: Çalışanlarda yüksek empati, özel gereksinimli öğrencilere sağlanan destek kalitesini artırabilirken, aynı zamanda duygusal tükenme ve kişisel başarıda azalma gibi zorlukları da beraberinde getirebilmektedir.