İSMAİL GÜZELSOY’UN ROMANLARINDA POSTMODERNİZMİN YANSIMALARI

Abstract

Son dönem Türk edebiyatının üretken yazarlarından biri olan İsmail Güzelsoy, özellikle roman türünde başarılı çalışmalar ortaya koymuştur. 2004 yılında yayımladığı ilk romandan günümüze toplamda on iki tane roman sığdırmayı başarmıştır. Romanlarında halk edebiyatının sözlü anlatım geleneğinden etkilenen Güzelsoy, çoğu zaman meddah tarzı bir anlatıma öykünür. Yazar, romanlarında sözlü edebiyat türlerinin üslûba yansıyan pek çok özelliğini kullanarak; okuru masalsı, fantastik, büyülü gerçekçi bir âleme davet eder. Romanlarında özellikle rüya metaforunu ön planda tutan yazar, okuru rüya vasıtasıyla metnin kurmaca dünyasına çeker. Gerçek olanla kurmaca olanın sınırlarını belirsizleştiren yazar, böylelikle anlatısını üstkurmaca düzlemine taşır. Eserlerinde, başka eserlere, olaylara, kişilere çeşitli göndermelerde bulunarak metinlerarası ilişki sağlar. Bu çalışmada postmodernizme genel bir çerçeve çizip İsmail Güzelsoy‟un romanlarındaki postmodern anlatının özelliklerini ortaya koyduk. Meddah tarzı anlatım yönteminin üstkurmacayla harmanlandığı romanlarda, sözlü kültür geleneğinin yansımalarını göstermeye çalıştık. Romanların çözümlenmesinde başta üstkurmaca olmak üzere metinlerarasılığın parodi, pastiş, kolaj, anıştırma, epigraf, gönderme gibi ögelerine yer verdik. Tarihi, eserleri oluşturmada malzeme olarak kullanan yazar, yeni tarihselci bir yaklaşımı benimser. Postmodern unsurların yansımalarının olduğu romanları, birçok açıdan postmodern teoriye göre değerlendirmek mümkündür. Bu tezin amacı, postmodern romana genel bir çerçeve oluşturup Güzelsoy‟un romanlarını bu çerçeveye göre incelemektir. Romanlardaki her ayrıntının üzerinde durulmuş ve bu ayrıntıların romana kattığı ya da romanda simgelediği anlamlar açıklanmaya çalışılmıştır