Browsing by Author "Bayar, Behiye Dilmen"

Now showing 1 - 2 of 2

How technology addiction affects social anxiety in adolescent girls? A sample of Turkey's southeast
(Medicine Science, 2021) DİLMEN BAYAR BEHİYE; KAVAK BUDAK FUNDA; Bayar, Behiye Dilmen; Kavak, Funda
The purpose of this study was to determine the how technology addiction affects social anxiety in adolescent girls. Sample of this correlational descriptive study was conducted with 635 female students determined by power analysis in five high schools located in a province. The data were collected using the Descriptive Characteristics Form, Social Anxiety Scale for Adolescents, and Technology Addiction Scale. Total mean score of the adolescent girls was found to be 50.52±20.47 for technology addiction and 41.98±13.71 for social anxiety. It was determined that technology addiction and social anxiety of the adolescent girls were moderate. There was a positive correlation between total mean score of technology addiction and total mean score of social anxiety (p=0.00, r=0.20). In the study, it can be said that as social anxiety increases, technology addiction increases, or as technology addiction increases, social anxiety also increases. It can be recommended for psychiatric nurses to provide necessary trainings to reduce technology addiction and social anxiety and to develop methods for coping with social anxiety in secondary education institutions.
Son Sınıf İlk ve Acil Yardım Programı Öğrencilerinin Eğitim Düzeyleri ve Yeterlilik Algı Durumlarının Belirlenmesi
(DergiPark, 2020) Yaşar Can, Sevinç; Dilmen Bayar, Behiye; Can, Sevinç Yaşar; Bayar, Behiye Dilmen
Giriş ve Amaç: Son sınıf ilk ve acil yardım programı öğrencilerinin mesleki uygulama yapma sayıları, pratik yeterlilikleri ve teorik bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı tipte yapılan bu araştırma bir devlet üniversitesi İlk ve Acil Yardım Programı 2. sınıfta aktif öğrenim gören 96 öğrenci ile yapıldı. Katılımcıların mesleki konularda eğitim alıp almadıkları (17 soru), uygulama yapıp yapmadıkları (11 soru), kendilerini yeterli görüp görmedikleri (16 soru) ve bilgi düzeylerini belirlemeye yönelik (11 soru) toplam 45 soru yüz yüze anket yöntemiyle çalışıldı. Veriler SPSS 26.0 istatistik paket programı kullanılarak sayı ve yüzde şeklinde belirtildi. Mesleki derslerin laboratuvar ortamında uygulama sayıları ile yeterliliklerini karşılaştırma da ki-kare testi kullanıldı. İstatistiksel önemlilik için p<0,05 değeri anlamlı kabul edildi. Bulgular: Paramedik öğrencilerinin aldıkları eğitimlerle ilgili uygulama sayılarının analizinde öğrencilerin %63,5’i entübasyon, %41,7 defibrilatör, %38,5’ kırık stabilizasyonu ve %37,5’inin doğum eylemi uygulamasını hiç yapmadıkları tespit edildi. %78,1 kardiyopulmoner resusitasyon, %58,3 defibrilatör, %36,5 entübasyon, %62,5 doğum eylemi ve %85,5’i kardiyak arrest uygulamasını en az bir kere yaptıkları tespit edildi. Entübasyon konusunda yeterlilik algısı ile uygulama sayısı arasında anlamlı bir fark bulundu (p˂ 0,05). Sonuç: Öğrencilerin mesleki konularda uygulama yapmalarının yeterlilik algıları ve beceri düzeylerinin artmasına olumlu katkısının olduğu sonucuna varıldı.