Browsing by Author "Gokaslan, Mehmet Oktay"

Now showing 1 - 2 of 2

İşe Gömülmüşlük, İşe Adanmışlık ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisi: Bir Alan Çalışması
(2018) Büyükbeşe, Tuba; Gokaslan, Mehmet Oktay
Günümüz çalışma hayatında en önemli unsur yetişmiş insan kaynağıdır.Örgütün işleyişini bilen, örgüt kültürünü benimseyen, kendisini işine adayan,örgütüne ve işine bağlı çalışanların bulundukları işletmede çalışmaya devametmek isteyecekleri varsayılmaktadır. Çalışanların işten ayrılmaları işletmeleraçısından önemli bir problem olmaktadır. Yeni işgören istihdamı, çalışanlar veişletmeler açısından bağlılık ve kültürel yönlerde uyum problemleridoğurabilmektedir. Yeni işe giren işgörenin tecrübe ve deneyimleri ne kadarfazla olursa olsun girmiş olduğu ortama uyum sağlaması, orayı benimsemesizaman almaktadır. Bu süreçte işinden memnun kalması kesingözükmemektedir. Mevcut işgörenin bağlılıkla işine devam etmesi işletmeleriçin hayati önem taşımaktadır. Bu araştırmada Diyarbakır’da büyük ölçekli birtekstil fabrikasında çalışanların işe gömülmüşlük ve işe adanmışlık algıları ileişten ayrılma niyetleri arasındaki ilişkinin test edilmesi amaçlanmıştır. Buamaçla öncelikle işe gömülmüşlük, işe adanmışlık ve işten ayrılma niyetikavramları teorik olarak açıklanmıştır. Daha sonra bir anket formuoluşturularak belirlenen örneklem üzerinde uygulanmış ve elde edilen verilerSPSS 23 programı ile analiz edilmiştir.
Banka Çalışanlarında İşkolikliğin İş-Yaşam Dengesi Üzerindeki Etkisinde Örgütsel Sinizmin Aracılık Rolü
(2025) Gokaslan, Mehmet Oktay; Bozkurt, Gülşah; Coşkun, Şehmus
Bu çalışma, Türkiye’deki banka çalışanlarının işkoliklik, örgütsel sinizm ve iş-yaşam dengesi kavramları arasındaki ilişkileri tespit etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın evrenini, Türkiye’deki farklı bankalarda görev yapan 500 banka çalışanı oluşturmakta olup, veriler SPSS-26 ve AMOS-21 yazılımları kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, işkoliklik, örgütsel sinizm ve iş-yaşam dengesi arasındaki ilişkiler incelenmiş ve bu kavramların birbirleri üzerindeki etkileri değerlendirilmektedir. İşkolikliğin, çalışanların iş-yaşam dengesi üzerindeki etkisinde örgütsel sinizmin aracılık rolü araştırılmıştır. Ancak elde edilen bulgular, işkoliklik ve örgütsel sinizmin iş-yaşam dengesi ile arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmadığını göstermiştir. Dolayısıyla, herhangi bir aracı etki de tespit edilememiştir. Sonuç olarak, Türkiye’deki banka çalışanları arasında işkoliklik, örgütsel sinizm ve iş-yaşam dengesi arasında beklenen ilişkilerin varlığı doğrulanmamıştır. Bu durum, iş-yaşam dengesi konusunda örgütsel yapılar ve bireysel farklılıkların daha derinlemesine incelenmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Çalışma, alanında yeni perspektifler sunmakla birlikte, ilerleyen araştırmalar için önemli bir temel teşkil etmektedir.