Tıbbı Karantinaya Almak: Biyopolitika, Salgın ve Toplum

Abstract

Bu makale, biyopolitika, tıp ve salgın arasındaki ilişkiyi, bugünlerde tecrübe ettiğimiz Covid19 süreci bağlamında yeniden sorunsallaştırıyor. Bu problematik bağlamında metin, salgın sürecinin tıbbî bir süreçten ziyade idarî bir süreç olduğunu öne sürerek, konuyu, biyopolitika, tıbbîleşme ya da yönetimsel tıp kavramları aracılığıyla ortaya koyuyor. Makale, bugün tıbbı karantinaya alarak işleyen mantığı ve bu mantıkta biri diğeriyle ilişkili olan şu iki temel çelişkiyi ortaya çıkarmayı amaçlıyor: i) Aynı hammaddeyi nesne edinen, yani yalnızca bireyleri değil, aynı zamanda onları bir toplamda birleştirerek aşan nüfusu da nesne edinen salgın ile biyopolitika arasındaki teleolojik çelişki ve ii) bireylerin tekil bedenlerindeki hastalıkları kendi nesnesi olarak kabul eden farmakolojik tıp ile tüm bedenleri nüfus kavramı altında bir araya getirerek onların yalnızca hastalıklarını değil, bizatihî kendilerini de biyopolitik bir teleoloji uğruna yeniden düzenleyen yönetimsel tıp arasındaki çelişki. Böylece, biyopolitikanın salgın sürecinde bireylerin bedenlerini ve onların toplamı olan nüfusu karantinaya almasının, esasında tıbbın karantinaya alınmasıyla sonuçlandığını iddia ediyor. Dolayısıyla makale, söz konusu iki çelişki itibariyle, insanın kendi hayatı ve ölümü üzerinde yürütülen mücadelenin bir tarafını, yani biyopolitik stratejileri yüceltmeye zorlanmasını, kendi ontolojik itibarını kaybetmesinin en açık göstergelerinden biri olarak okuyor. Makale, bir şeffaflaştırma metodolojisiyle kullanılan analiz perspektifinin, günümüzde salgın etrafında gelişen meseleleri, ona karşı verilen savaşta izlenen stratejileri ve bunların hem tekil bedenleri hem de tümel bir beden olarak nüfusu hangi biçimlerde kat ettiğini anlamlandırmada önemli katkılar sunacağını öngörüyor.

This essay analyses ontological relationship between biopolitics, medicine, and the epi demic in the context of the latest Covid-19 pandemic outbreak. In this problematic sense, implyingthat the Covid-19 outbreak process is an administrative rather than a medical process, the purpose ofthe text is to discuss the issue through the principles of biopolics and medicalization or governmentalmedicine. This also attempts to reveal the reasoning that functions by quarantining medicine and thetwo underlying inconsistencies in this logic, one linked to the other: i) The teleological contradictionbetween the epidemic and the biopolitics, which works on the same raw material, that is, not onlyon individuals but also on the population that surpasses them as a whole, and ii) The contradictionbetween pharmacological medicine, which deals with diseases in the individuals bodies, and gov ernmental or biopolitical medicine, which deals not only with diseases in the individual bodies butalso with their own bodies themselves, rearranging them in a social body for the sake of a govern mental teleology. Thus, it claims that quarantining of the bodies of individuals and sometimes theirtotal population by the biopolitics during the Covid-19 outbreak, essentially results quarantining themedicine itself. The article consequently considers that pressuring human beings to glorify one sideof the struggle for their own life and death, i.e. biopolitical strategies, is one of the clearest signs oflosing their ontological dignity. It is expected that this theoretical approach will make valuable con tributions to understanding the issues that are emerging around the disease outbreak of Covid 19, thestrategies applied in the battle against it, and the ways in which these strategies affect both individualbodies and the social body of the population.