Açıklanamayan İnfertilitede Tiol-Disülfit Homeostazının Klinik Önemi

Abstract

Amaç: Açıklanamayan infertilite (UI), belirsiz bir nedene sahip çok yönlü bir üreme bozukluğudur. Oksidatif stres, patofizyolojisinde olası bir faktör olarak ortaya çıkmıştır. Bu çalışma, UI'li kadınlarda oksidatif ve antioksidan seviyeleri ile tiol ve disülfit seviyeleri arasındaki dengenin önemini değerlendirmeyi amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: UI'li 23 kadından ve 27 sağlıklı doğurgan kontrolden alınan serum örnekleri, toplam antioksidan durumu (TAS), toplam oksidan durumu (TOS), oksidatif stres indeksi (OSI), paraoksonaz-1 (PON), arilesteraz (ARES), tiol-disülfit homeostazı (TDH) ve iskemi modifiye albümin (IMA) açısından analiz edildi. Hematolojik ve rutin biyokimyasal parametreler de değerlendirildi. Seçili biyobelirteçlerin tanı performansını değerlendirmek için Receiver Operating Characteristic (ROC) eğrisi analizi yapıldı. Bulgular: UI grubunda TAS ve doğal tiol seviyeleri istatistiksel olarak anlamlı şekilde düşük; TOS, OSI, disülfit, oksitlenmiş tiol oranı ve IMA seviyeleri ise anlamlı şekilde yüksek bulundu. (p<0.001). ARES aktivitesi yükseldi, ancak PON aktivitesi ve toplam tiol konsantrasyonları önemli ölçüde farklılık göstermedi. TAS (AUC = 0,848) ve azaltılmış tiol oranı (AUC = 0,799), test edilen biyobelirteçler arasında en güçlü tanısal faydayı gösterdi. Sonuç: Oksidatif dengesizliğin UI patofizyolojisinde önemli bir rol oynadığı görülmektedir. TAS ve TDH ile ilişkili endeksler gibi biyobelirteçler değerli tanısal içgörüler sunabilir ve infertilite yönetiminde terapötik müdahale için potansiyel hedefler olarak hizmet edebilir.