Öğretmenlerin duygusal okuryazarlık düzeyleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişki

Abstract

The aim of this study is to examine the relationship between teachers' emotional literacy levels and communication skills. Furthermore, it evaluates whether emotional literacy and communication skills differ significantly according to gender, age, professional seniority, school type, and educational status variables. The research was conducted using a correlational survey model based on a quantitative research approach. The population consisted of 2,315 teachers working in public education institutions in the Artuklu district of Mardin province during the 2024-2025 academic year. The sample consisted of 396 teachers who voluntarily participated in the research, selected using a convenient sampling method. Data were collected using the 'Emotional Literacy Scale' and the 'Communication Skills Scale'; descriptive statistics, t-test, one-way analysis of variance (ANOVA), and Pearson correlation analysis techniques were used in the analyses. According to the research findings, a positive, moderate (r=0.51), and significant relationship was found between teachers' emotional literacy levels and communication skills. While significant differences were found in some sub-dimensions according to gender, age, professional seniority, and educational status variables, no significant differences were detected in other variables. Furthermore, it was observed that teachers' emotional literacy scores were generally at a high level, and their communication skills were also at a high level. In conclusion, it was shown that as teachers' emotional literacy levels increase, their communication skills also improve; these two structures are important variables that support each other in educational processes. Accordingly, it is recommended that in-service training programs be planned to improve teachers' emotional awareness and communication skills.Bu araştırmanın amacı, öğretmenlerin duygusal okuryazarlık düzeyleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ayrıca cinsiyet, yaş, mesleki kıdem, okul türü ve öğrenim durumu değişkenlerine göre duygusal okuryazarlık ve iletişim becerilerinin anlamlı biçimde farklılaşıp farklılaşmadığı değerlendirilmiştir. Araştırma, nicel araştırma yaklaşımına dayalı ilişkisel tarama modeli ile yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini, 2024–2025 eğitim-öğretim yılında Mardin ili Artuklu ilçesindeki resmî eğitim kurumlarında görev yapan 2.315 öğretmen oluşturmuştur. Örneklem ise kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemi ile belirlenen ve araştırmaya gönüllü olarak katılan 396 öğretmenden oluşmuştur. Veriler, 'Duygusal Okuryazarlık Ölçeği' ile 'İletişim Becerileri Ölçeği' kullanılarak toplanmış; analizlerde betimsel istatistikler, t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Pearson korelasyon analiz teknikleri kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre öğretmenlerin duygusal okuryazarlık düzeyleri ile iletişim becerileri arasında pozitif yönde, orta düzeyde (r=0.51) ve anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Cinsiyet, yaş, mesleki kıdem ve öğrenim durumu değişkenlerine göre bazı alt boyutlarda anlamlı farklar belirlenirken, diğer değişkenlerde anlamlı fark tespit edilmemiştir. Ayrıca öğretmenlerin duygusal okuryazarlık puanlarının genel olarak yüksek düzeyde olduğu, iletişim becerilerinin ise yüksek düzeyde seyrettiği görülmüştür. Sonuç olarak, öğretmenlerin duygusal okuryazarlık düzeyleri arttıkça iletişim becerilerinin de geliştiği; bu iki yapının eğitim süreçlerinde birbirini destekleyen önemli değişkenler olduğu ortaya konulmuştur. Bu doğrultuda, öğretmenlerin duygusal farkındalık ve iletişim becerilerini geliştirmeye yönelik hizmet içi eğitim programlarının planlanması önerilmektedir.