Zülfü Livaneli’nin Romanlarında Ruhsal Problemli Şahısların İşlevi

Abstract

Zülfü Livaneli’nin romanlarındaki ruhsal problemli şahıslar olumlu ve olumsuz olmak üzere ikiye ayrılır. Bunlardan olumlu şahıslar hakikati destekleyen söylem ve tavırlar sergilerler. Böylece akli dengesi yerinde olan insanların tartışmaya cesaret edemediği feodalite ve ataerkil yaşam düşüncesinin dışına çıkarlar. Olumlu şahıslar herkesin sustuğu yerde gerçekleri dile getirirler. Bazı söylemleri delilik ve bilgelik arasında gidip gelir. Ruhsal bozukluğa sahip olumlu davranışlar sergileyen şahıslar aracılığıyla toplumun eleştirisini yapma imkânı bulur. Bunun yanında Livaneli’nin romanlarında geçen ruhsal sorunlara sahip olumsuz yönlü şahıslar ise kendilerine ya da çevrelerine zarar veren şahıslardır. Bedenlerine zarar verenler hayattan beklentilerinin kalmadığını düşünürler. Yaşamayı anlamsız buldukları için intihar ederler. Başkalarına zarar verenler ise çocukluklarından itibaren korku travmasını üzerinden atamamış ya da saplantılı aşka kapılan şahıslardır. Bu şahıslar her iki durumda da geriye büyük acılar bırakırlar. Yazar, bu kişiler aracılığıyla toplumun üzerinde mutabık kaldığı bazı konulara göndermede bulunur. Yaşananları gündeme taşıyarak eleştiri imkânı bulur. Bu makalede Livaneli’nin romanlarında geçen olumlu ve olumsuz yönlü ruhsal problemli şahısların işlevleri incelenecektir.The people with mental problems in Zülfü Livaneli's novels are divided into two as: positive and negative. Of these, positive people exhibit discourse and attitudes supporting the truth and go beyond the feudal and patriarchal life ideas that people with sound minds do not dare to discuss. Positive people express the truth when everyone is silent. Some of their discourses oscillate between madness and wisdom. He finds the opportunity to criticize society through people with mental disorders who exhibit positive behaviors. Also, negative people with mental problems in Livaneli's novels harm themselves or their surroundings. Those who harm their bodies think that they have no expectations from life and commit suicide because they find life meaningless. Those who harm others are people who have not been able to overcome the trauma of fear since their childhood or who are caught up in obsessive love. In both cases, these people leave behind great pain. The author refers to some issues that society has agreed on through these people. Finds the opportunity to criticize by bringing the events to the agenda. In this article, the functions of positive and negative psychologically problematic individuals in Livaneli's novels will be examined.