Muhammed Sûresi'nin Arap grameri açısından incelenmesi

Abstract

Kur'ân-ı Kerîm'in kırk yedinci sûresi olan Muhammed sûresinin Arap grameri açısından incelendiği ve yüz yirmi sayfalık bu çalışma; giriş, iki bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Yapılan girişten sonra nahiv kavramı ve kuruluşuna götüren sebepler açıklanmış, tarihi ise özet olarak sunulmuştur. Ardından Muhammed sûresi iki bölümde, öncelikle klasik dönem kaynaklarından, bunların yanında da modern dönem kaynaklarından yararlanılarak incelenmiştir. İlk bölümde sarf ilmi ışığında kelime tahlili yapılmış, garîb kelimeler değerlendirilip anlamları ortaya konmuştur. İkinci bölümde ise nahiv ilmi ışığında cümlelerin iʿrabı yapılarak bütün vecihlerin ortaya konmasına gayret gösterilmiş, böylece Muhammed sûresinin iyice anlaşılması hedeflenmiştir. Belagat, bedîʿ ve meâni ilimleri çerçevesinde bu sûre, yüksek lisans tezi olarak daha önce incelendiği için bu çalışmada bu ilimlere yer verilmemiştir. Bu çalışma, Arap gramerinin, özellikle nahiv ve sarf ilimlerinin tarih boyunca Kur'ân'ı anlamak için araç olarak kullanılması yolunu takip etmiş, bu yolla hem nahiv ve sarf hem de diğer Arap dil bilimleri kullanılmadan Kur'ân'ın yeterli ve doğru anlaşılamayacığı görülmüş ve gösterilmeye çalışılmıştır.This study, comprising one hundred and twenty pages, focuses on the forty-seventh surah of the Holy Quran, Surah Muhammad, from the perspective of Arabic grammar. The study is structured into an introduction, two chapters, and a conclusion. After presenting an introduction, the concept of 'nahw' and the factors leading to its establishment are explained, accompanied by a brief historical overview. Subsequently, Surah Muhammad is examined in two parts, drawing primarily from classical period sources and complemented by modern period sources. The first part conducts a word analysis using the principles of 'sarf' science, evaluating obscure words and elucidating their meanings. In the second part, an attempt is made to comprehensively understand Surah Muhammad by analyzing sentence structures through the lens of 'nahw' science, aiming to reveal all facets of the surah. Given that this surah had been previously studied as a master's thesis within the framework of rhetorical sciences, those aspects are not revisited in this study. The research follows the trajectory of utilizing Arabic grammar, particularly 'nahw' and 'sarf' sciences, as tools for understanding the Holy Quran throughout history. Consequently, the study underscores that a proper and accurate understanding of the Quran necessitates the application of syntax, grammar, and other Arabic linguistic tools.