Sexuality as a Practice of Self and Power in Michel Foucault

Abstract

Michel Foucault’nun cinsellik üzerine çalışmaları geleneksel ve modernist bakış açılarından farklıdır. Foucault’nun çalışmalarında cinsellik, sadece biyolojik anlamda türün devamını sağlayan ya da haz verici bir edim değil, aynı zamanda bir kendilik ve iktidar pratiği olarak karşımıza çıkmaktadır. Foucault, cinselliğin farklı dönemlerde çeşitli söylemler tarafından anlamlandırıldığına dikkat çekmiştir. Foucault, en temelde cinsellik ile kendilik pratikleri arasındaki bağlantıyı ve aynı zamanda cinsellik ile iktidar arasındaki ilişkiyi anlamaya çalışır. Fouacult, bu anlamda, cinsellik, kendilik ve iktidar arasındaki bağlantıyı analiz etmek için Antik Yunan, Ortaçağ Hıristiyan ve Viktorya İngilteresi çağında cinsellik hakkındaki egemen söylem biçimlerini mercek altına alır. Bu bakımdan Foucault’nun iktidar hakkındaki yorumu, alışılmış geleneksel-modernist yorumların çok ötesindedir. Başka bir deyişle Foucault, iktidarı merkezileşmiş, hiyerarşik, negatif düzeyde işleyen bir tertibat olmaktan ziyade daha çok merkezi olmayan, hiyerarşik olmayan ve pozitif düzeyde işleyen bir tertibat olarak düşünür. Yanı sıra Foucault, cinselliğin de bir çeşit iktidar tertibatı olduğunu ileri sürer ve bu tertibatın işleyiş mantığını anlamaya çalışır. Bu makalenin temel amacı, öncelikle Michel Foucault’nun cinsellik konusundaki fikirlerinden hareketle cinsellikle ilgili söylem ve pratiklerin kendiliğin inşasındaki rolünü ve iktidar ile olan ilişkisini açıklığa kavuşturmaktır. Başka bir deyişle bu makalede, cinsel söylem ve pratiklerin insanı nasıl yeniden şekillendirdiğini, onu nasıl özneleştirdiğini ve dolayısıyla cinsellikle ilgili pratiklerin bir iktidar rejimi veya yönetsel bir aygıta nasıl dönüştüğünü anlamaya çalışmaktır.