Maneviyatın Öz-Yeterlik Üzerindeki Etkisi: Yetişkinler ile Yapılan Bir Çalışma

Abstract

Bu araştırmanın temel amacı, maneviyatın öz-yeterlik üzerindeki yordayıcı rolünü ve bu ilişkinin çeşitli demografik değişkenler açısından nasıl şekillendiğini incelemektir. Araştırma, ilişkisel tarama modeline göre tasarlanmış olup, örneklemi Mardin ilinde ikamet eden 357 yetişkinden (170 kadın, 187 erkek) oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Manevi Yönelim Ölçeği ve Genel Öz-Yeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde korelasyon, regresyon, t-testi ve ANOVA gibi istatistiksel tekniklerden yararlanılmıştır. Analiz sonuçları, maneviyat ile öz-yeterlik arasında pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Yapılan regresyon analizi, maneviyatın öz-yeterliğin anlamlı bir yordayıcısı olduğunu ve öz-yeterlikteki varyansın %15,2'sini açıkladığını ortaya koymuştur. Ayrıca, katılımcıların maneviyat düzeylerinin meslek ve sübjektif dindarlık algısına; öz-yeterlik düzeylerinin ise sübjektif dindarlık algısına göre anlamlı şekilde farklılaştığı saptanmıştır. Bu sonuçlar, maneviyatın bireylerin inançlarını destekleyen önemli bir kaynak olduğuna işaret etmekte ve önemli çıkarımlar sunmaktadır.