“Küresel Kentte Karşılaşmalar” (Ya Da) Yeni Bir Nomos Olarak Şiddet/Terör

Abstract

Carl Schmitt’e referansla tanımlanan “globalizasyonun nomosu”, toprağa bağlı bir düzenden, mekânsal sınırlılıkların aşındığı bir “dünya kavrayışı” na işaret etmektedir. Oysa bugün mekânın daha çok belirleyiciliğinden, neredeyse geometrik bir mutlaklığa taşınmasından söz edilebilir. Özgürlük mücadeleleri hâlâ teritoryaldir; ve üstelik vize, pasaport, mülteciler, hudut duvarları, tel örgüler, “hendek”ler mekânı daha çok kutsayan pratiklerdir. Bizzat “globalizasyonun nomosu”nun mekânı olarak tanımlanan kent de, “küresel karşı-terörler”in mekânı haline gelmiştir. “Meydan” ile ilişkilendirilen nizamî “savaş” ve “dağ/orman” ile ilişkilendirilen gerilla/eşkıya “terör”ü, artık “kent”leşmiştir ve kentin, kentsel hayatın altyapısını hedef almaktadır. Dolayısıyla, şiddetin ve nefretin gramerinin geçerli olduğu yeni bir “nomos” üretilmektedir. Bu yeni nomos, belki de Agamben’in diyebileceği gibi, ormanın kentin lehine ortadan kaybolması ve tam da bu nedenle “bildiğimiz kent”in sonunun başlangıcı olabilir