İbn Hamdîs es-Sıkıllî’nin Şiiri’nde Gurbet Olgusu

Abstract

İbn Hamdîs, Sicilya'da vadilerin, bahçelerin ve doğanın güzelliklerinin içinde büyüdü ve bu manzaraları şiirsel bir dille betimlemekte ustalaştı. Ancak sonrasında Sicilya'yı terk ederek Sevilla'ya, ardından Afrika'ya ve son olarak Bicaya'ya göç etti ve 527 Hicri yılında burada veya Mauretanya'da vefat etti. Bu seyahatleri, şairin ruhunda memleket özlemiyle bağlı kaldığı hatıraları canlandırdı. Onun şiiri, ayrılık ve özlem duygularıyla yoğrulmuştu; göç, şiirsel imgelerini şekillendiren bir etki yaratmıştı. Bu göç deneyimi, Hamdîs'in şiirsel olgunluğunun zirvesinde şairliğini etkiledi ve Sicilya onu büyük bir şair yapmıştı diyebiliriz.Bu araştırmanın zorluğu, göç temasının Hamdîs'in şiirindeki anlamlarının baskın olmasıdır. Şiirlerinin çoğu, bu duygularla derinlemesine işlenmiştir. Göçün farklı anlamları olan acı, özlem, umutsuzluk, hüzün ve hatta çaresizlik gibi duygular, şiirsel imgelerini şekillendirmekte bir araya gelmişlerdir. Şiirlerinde, doğanın ve mekanın etkisi, sevdiklerinden ayrılmanın yarattığı acı gibi faktörler de belirgin hale gelmiştir.İbn Hamdîs, bu imgeleri ortaya çıkarmak için diyalog, tanımlama ve farklı retorik teknikler gibi çeşitli araçlar kullanmıştır. Bu çalışmada, onun divanındaki şiirleri incelenerek, göç temasının oluşturulmasında önemli rol oynayan unsurlar ortaya konulacak ve bu unsurların doğası ve etkisi detaylı bir şekilde ele alınacaktır.Ibn Hamdīs grew up in Sicily amidst the beauty of valleys, gardens and nature, and became skilled at describing these landscapes in poetic language. However, he later left Sicily and travelled to Seville, then to Africa, and finally to Bicaya, where he died in 527 Hijri, or Mauretania. These travels revived memories in the poet's soul, to which he remained attached with homesickness. His poetry was imbued with feelings of separation and longing; emigration had a moulding effect on his poetic imagery. This migration experience influenced Hamdīs' poetry at the peak of his poetic maturity, and we can say that Sicily made him a great poet. The difficulty of this study is that the theme of migration dominates the meanings of Hamdīs' poetry. Most of his poems are deeply imbued with these emotions. Emotions such as pain, longing, despair, sadness and even helplessness, which are different meanings of migration, come together to shape his poetic images. Factors such as the impact of nature and space, and the pain of separation from loved ones also became evident in their poetry. Ibn Hamdīs used various tools such as dialogue, description and different rhetorical techniques to reveal these images. In this study, by analysing his poems in his divan, the elements that play an important role in the creation of the theme of migration will be revealed and the nature and effect of these elements will be discussed in detail.