ŞEYH GALİP’İN HÜSN Ü AŞK’INDA BİLGİ, VARLIK VE İLAHÎ AŞK

Abstract

Osmanlı divan şiirinin son büyük temsilcisi sayılan Şeyh Galip, XVIII. asırda Osmanlı Devleti’ndeki kültür, sanat ve düşünce hayatının önemli bir temsilcisi olmuş, dönemin padişahı III. Selim ile yakınlığı dolayısıyla saray ve çevresinden ilgi görmüş, diğer Mevlevî şairler gibi Mevlana’dan etkilenmiş ve bunu şiirlerinde göstermiştir. Şeyh Galip, Mevlevî bir mutasavvıf olduğundan şiirlerinde yoğun olarak tasavvuf felsefesi izleri görülür. Ondaki bu tasavvuf felsefesi, İbnü’l-Arabî’nin vahdet-i vücûd sistemi merkez alınarak oluşturulmuştur. Şiirlerindeki bu tasavvuf sistemini İran ve Hint kökenli bir divan şiiri akımı olan Sebk-i Hindî’nin edebiyat felsefesi ve tekniğiyle bizlere sunmuş ve yepyeni bir şiir dilini ortaya çıkarmıştır. Şeyh Galip’in diğer eserleriyle birlikte Hüsn ü Aşk mesnevisi ve Divan’ı edebiyat, tasavvuf ve hayat felsefesini yansıtan en önemli eserlerindendir. Bu tezde de Şeyh Galip’in Hüsn ü Aşk’ındaki tasavvuf felsefesi bu eserlerden hareketle ortaya konulmuştur