Adapting To Conflict: Iran's Proxy Warfare Strategy in

Abstract

Bu çalışma İran’ın, Suriye ve Yemen’de vekalet savaşını nasıl kullandığını incelemektedir. Çalışmada vekalet savaşı kavramsal çerçevesi kullanılmış ve sahadaki uygulaması Andrew Mumford’un ortaya koyduğu dörtlü çerçeve olan, insan gücü temini, askeri malzeme temini, finansal yardım ve askeri olmayan yardım üzerinden incelenmiştir. Çalışmada, hem vakalar içindeki hem de vakalar arasındaki durumların incelenmesine olanak tanıyan çoklu vaka analizi yöntemi kullanılmıştır. Bu yaklaşımı kullanarak vakaların benzerliklerini, farklılıklarını ve altında yatan nedenleri ortaya koymak amaçlanmıştır. Suriye ve Yemen’in vaka analizi için seçilmesi, İran’ın bölgedeki vekalet savaşı stratejisinin değerlendirilmesine olanak tanıyan farklı çevresel ve sosyo-politik faktörlere dayanmaktadır. Çalışmanın zaman aralığı Arap Baharı sürecinin başlangıcından sonraki on yılı kapsamakta ve Kasım Süleymani'nin öldürülmesi ile sona ermektedir. Bu çalışma, İran’ın, esnek bir vekalet savaşı stratejisi kullandığını, değişen savaş dinamikleri ve çatışma noktalarına göre yaklaşımını değiştirdiğini göstermektedir.