Comparison of Serum Malondialdehyde and Paraoxonase-1 Levels in Patients with Epilepsy with and without Status Epilepticu

Abstract

Amaç: Epilepside altta yatan patofizyolojik mekanizmalar halen tam olarak bilinmemektedir. Paraoksonaz (PON)-1 aktivitesi ve ma- londialdehit (MDA) seviyeleri oksidatif stresin ölçümünde kullanılan biyomarkerlardır. Yapılan çalışmalar oksidatif stresin epilepsi fizyo- patolojisinde rolü olduğunu göstermektedir. Çalışmamızın amacı, status epileptikusta (SE) olan ve olmayan epilepsi hastalarında se - rum PON-1 aktivitesi ve MDA düzeylerini araştırmaktır. Materyal ve Metot: Çalışmaya alınan denekler iki gruba ayrıldı. Grup I: Status epileptikus tanısı alan hasta (n=30), grup II: Poliklinik takiplerine gelen erişkin yaş grubundaki statusta olmayan 30 epi - lepsi hastası çalışmaya dahil edildi. Serum MDA seviyeleri ve PON- 1 aktivitesi biyokimya laboratuvarında spektrofotometrik yöntemle ölçüldü. Bulgular: SE’ta olan hastalarda serum MDA seviyesi 86,8±32,4 nmol/mL SE’ta olmayan hastalarda ise serum MDA düzeyleri 65,8±15,7 nmol/mL olarak bulundu. Serum PON-1 aktivitesi SE’ta olan hastalarda 180,8±28,3 U/L SE’ta olmayan hastalarda ise 170,2±25,0 U/L olarak tespit edildi. SE’ta olan hastalar ile SE‘ta olmayan hastalar karşılaştırıldığında serum MDA düzeylerinin SE’ta olmayan hastalara göre daha yükseldiği ve istatistiksel olarak an - lamlı olduğu bulundu (p<0,001). PON-1 aktivitesi açısından iki has- ta grubu arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Sonuç: Çalışmamızın sonuçları status epileptikus patogenezinde oksidan/antioksidan dengenin oksidatif stres lehine bozulduğunu ve antioksidan sistemin yeterli cevabı veremediğini işaret etmekte- dir. Bir biyomarker olarak serum MDA düzeylerinin kullanımını de - ğerlendirmek için daha geniş çaplı araştırmalar yapılmalıdır